‘ดูเหมือนคฤหาสน์หั่วหลีตั้งใจให้เหล่าศิษย์มารวมตัวกันนอกค่ายราวๆ 20 ลี้…จากนั้นพอรวมคนได้มากพอค่อยบุกไปจัดการต้วนหลิงเทียนรวดเดียว!’
หลังตระหนักได้ถึงสิ่งนี้ ใบหน้าหว่านชิงชิก็ฉายชัดถึงความกังวลทันที
ทันใดนั้นนางก็กัดฟันแน่น ก่อนจะเร่งรุดเหินร่างไปยังค่ายคฤหาสน์หั่วหลีด้วยความเร็วสูงสุด
ไม่นานนักพอหว่านชิงชิงกลับมาถึบบริเวณใกล้ๆค่ายคฤหาสน์หั่วหลี นางก็อดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อพบจำนวนศิษย์ในค่ายของคฤหาสน์หั่วหลี!
“คฤหาสน์หั่วหลี…มีศิษย์มากมายขนาดนี้เชียวหรือ!?”
ตอนนี้ในค่ายคฤหาสน์หั่วหลี มีศิษย์มารวมตัวกันเกินพันคนแล้ว
ต้องทราบด้วยว่า ปกติแล้วศิษย์ของคฤหาสน์หั่วหลีที่เข้ามาต่อสู้แข่งขันในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางเฉลี่ยแล้วแต่ละเดือนก็มีแค่ 300 กว่าคนเท่านั้น
“เจ้านั่นยังเฉยได้อีก…”
ครู่ต่อมาหว่านชิงชิงก็หันไปเห็นต้วนหลิงเทียนที่ยังนั่งขัดสมาธิหลับตากลางหาวด้วยท่าทางไม่ทุกข์ไม่ร้อน ทำให้นางรู้สึกหมดคำจะพูดอยู่บ้าง
หรือต้วนหลิงเทียนผู้นี้จะไม่รู้ตัวสักนิดเลยว่าความชิบหายกำลังใกล้เข้ามาแล้ว?
“ต้วนหลิงเทียน”
หากไม่ใช่เพราะนางตกลงร่วมมือกับต้วนหลิงเทียนไปแล้ว หว่านชิงชิงก็คงไม่คิดจะส่งเสียงผ่านพลังไปเตือนต้วนหลิงเทียนแม้แต่นิดเดียว “ศิษย์ของคฤหาสน์หั่วหลีที่อยู่ในแดนสวรรค์ใต้โบราณแต่แรก ตอนนี้กำลังพยายามรวมกลุ่มกันห่างจากค่ายคฤหาสน์หั่วหลีราว 20 ลี้”
