“หากข้าเดาไม่ผิด พวกมันตั้งใจเหินร่างวนเวียนรอบค่ายคฤหาสน์หั่วหลี 20 ลี้เพื่อรวมคน…และพอรวมคนได้มากพอแล้ว ไม่พ้นต้องมาจัดการกับเจ้าแน่!”
หว่านชิงชิงกล่าวเตือนเสียงเข้ม “ข้าแนะนำให้เจ้า…”
“แนะนำให้ข้าออกไปตามล่าพวกมันที่กำลังเหาะหาพวกรอบๆค่าย 20 ลี้นั่น แล้วทยอยเก็บพวกมันจนหมด?”
ต้วนหลิงเทียนย่อมคาดเดาได้ว่าหว่านชิงชิงกำลังจะพูดอะไร
“นี่นับเป็นโอกาสดีสำหรับเจ้า”
หว่านชิงชิงกล่าว
“ใช่ นับเป็นโอกาสดีจริงๆ”
แทบจะพร้อมๆกันกับที่เสียงผ่านพลังต้วนหลิงเทียนดังจบคำ ร่างคนก็อันตรธานหายไปในฉับพลัน ปรากฏตัวอีกครั้งก็วูบห่างออกไป 100 หมี่แล้ว
เคลื่อนมิติ!
เคลื่อนมิติ!
…
ในช่วงเวลาแค่พริบตา ไม่ทันที่ศิษย์คฤหาสน์หั่วหลีจะตอบสนองใดๆ ร่างต้วนหลิงเทียนก็อันตรานหายไปจากสายตาของพวกมันเรียบร้อย
“เอ๊า! ต้วนหลิงเทียนไปไหนแล้วเล่า!?”
“อะไรกัน หรือมันจะหนีไปแล้ว? บ้าเอ๊ย ข้าอุตส่าถ่อเข้ามาดูมันถูกทุบตีกำจัด…แต่มันกลับหนีไปหน้าตาเฉยแบบนี้เนี่ยนะ!?”
“เฮ่อ…ข้าก็ว่าแล้วเชียวว่ามันที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่ยังเยาว์ไหนเลยจะเป็นตัวโง่งมไปได้…พอเห็นพวกเรามารวมตัวกันมากเข้าแต่ไม่มีใครออกไปสักที มันก็สมควรเดาอะไรได้ออกแน่นอน”
“ข้าก็ว่างั้นล่ะ…มันคงรู้ว่าพวกเราเข้ามารอดูชมเรื่องบันเทิง”
…
ศิษย์คฤหาสน์หั่วหลีนับพัน รู้สึกผิดหวังไม่น้อยเมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนจากไปแล้ว
หลังจากนั้นก็มีหลายคนกลับออกมา
