จนเมื่อต้วนหลิงเทียนกล่าวประโยคดังกล่าวเสริมออกมา หว่านชิงชิงก็พอได้ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
หาไม่แล้ว นางคงต้องคิดทบทวนใหม่อีกรอบ ว่าจำเป็นต้องเสี่ยงหรือไม่…
ความแข็งแกร่งของต้วนหลิงเทียนเห็นชัดว่าเหนือกว่านางมาก การร่วมมือกับอีกฝ่ายก็ไม่ต่างอะไรจากฝากเนื้อไว้กับเสือแม้แต่น้อย…
เป็นเพราะนางเห็นว่าต้วนหลิงเทียนไม่น่าจะใช้คนชั่วร้าย แถมเหิงเฟิงเองก็รู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าเชื่อถือ หาไม่แล้วนางคงไม่คิดจะร่วมมือกับต้วนหลิงเทียนแน่นอน
“นี่ เจ้าเป็นแค่ศิษย์ฝ่ายนอกของคฤหาสน์เฉวียนโยวจริงๆหรือ?”
หลังจากนั้นแม้หว่านชิงชิงจะเดินทางไปพร้อมต้วนหลิงเทียน แต่นางก็เลือกจะเว้นระยะห่างมากพอสมควรเพื่อความปลอดภัย จะได้หลบหนีไปได้ทันหากต้วนหลิงเทียนกลับคำลงมือ
“ป้ายข้าเหมือนของปลอมรึไง…”
ต้วนหลิงเทียนเอื้อมมือไปยิบป้าประจำตัวที่เอวมาแกว่งให้อีกฝ่ายดูชัดๆ จากนั้นก็กล่าวแซวออกมาว่า “แล้วนี่ไฉนเจ้าต้องไปอยู่ห่างข้าขนาดนั้น? เจ้ากลัวถูกข้ากินรึยังไง?”
“ต่อให้ข้าคิดโลภในคะแนนสะสมของเจ้าจริงๆ ข้าก็ไม่มีทางลงมือตอนนี้หรอก…ตอนนี้ในป้ายหยกสะสมคะแนนเจ้ามีแต้มเก็บไว้เท่าไหร่เชียว คิดว่าข้าอยากได้ถึงขนาดนั้นเลยหรือ?”
