เมื่อวันสืบตำแหน่งของเจียงผิงอันใกล้เข้ามา นิกายเทวมารก็ยิ่งทวีความครึกครื้น
เหล่าเจ้านิกายประมุขขุมกำลังหลักต่าง ๆ ล้วนทยอยกันมา และแม้คนระดับเจ้านิกายมิอาจมา ก็จะส่งผู้อาวุโสใหญ่มาแทน
อีกสองร่างของเจียงผิงอันก็มายังนิกายเทวมารเช่นกัน
พวกเขาเข้าวังกาลเวลา นำอ่างสัมฤทธิผลซึ่งเสียหายกับซากปีศาจต้นหลิวขาวขอบเขตพ้นพิบัติออกมา
วางซากปีศาจต้นหลิวขาวลงในอ่างสัมฤทธิผล ลอกเลียนเป็นหินผลึกที่พฤกษากระจ่างเต๋าต้องการ
แสงสว่างเจ็ดสีเรืองรอง หนึ่งเหตุอัศจรรย์พลันปรากฏ รอยร้าวบนอ่างสัมฤทธิผลประสานตัวอย่างรวดเร็ว
ยามแสงสว่างจางตัว อ่างสัมฤทธิผลก็เหลือรอยร้าวเพียงสี่ห้าจุด
ขณะที่เจียงผิงอันจะนำหินผลึกไปเร่งเวลาเติบโตของพฤกษากระจ่างเต๋าอยู่นั้น เสียงอันเลือนรางก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ไม่ต้องนำหินผลึกออกไป ข้าเบิกโลกใบน้อยที่สามารถปลูกต้นกล้าพฤกษากระจ่างเต๋าได้ให้แล้ว”
ดวงตาของเจียงผิงอันเบิกขึ้นเล็กน้อย
“จิตศาสตรา! เจ้ามิได้พูดหรือว่าต้องใช้ยอดสมบัติสองชิ้นในการฟื้นตัว?”
“การฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ต้องใช้ยอดสมบัติสองชิ้น แต่ยามนี้เสวนาพื้นฐานได้แล้ว”
จิตศาสตราเอ่ยเบา ๆ แสงเจ็ดสีสาดส่องปกคลุมเจียงผิงอันและต้นกล้าพฤกษากระจ่างเต๋าไว้
เพียงพริบตา เจียงผิงอันก็มายังมิติแห่งหนึ่ง เบื้องใต้มีบรรพตลำธารสดสวย พืชพันธุ์เขียวชอุ่ม ดวงตะวันเจิดจรัสบนฟ้า
บนพื้นดินมีหินผลึกกระจายทั่ว ต้นกล้าพฤกษากระจ่างเต๋าหยั่งรากลงบนพื