เจียงผิงอันคิดฝันไม่ได้เลยว่ามหาจักรพรรดิต้องกล้าหาญอหังการเพียงไร ยามเผชิญตัวตนน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ เขาจึงกล้าบุกภพเซียนตรง ๆ
จิตศาสตรารู้มากกว่าเจียงผิงอัน และทราบถึงพลังของภพเซียนมากกว่าเขา จึงยิ่งตกตะลึงกับการกระทำของมหาจักรพรรดิยิ่งกว่า
“มหาจักรพรรดิจำกัดขอบเขตในภพแร้นแค้น มิเพียงเพื่อป้องกันคนจากภพเบื้องบนมาสนใจ เรื่องสำคัญยิ่งกว่าคือเพื่อรักษาทรัพยากรในภพแร้นแค้นด้วย”
“ยิ่งสรรพสิ่งทะลวงขอบเขตขึ้นสูง ยิ่งต้องการทรัพยากรมากมาย”
จิตศาสตรารำพึง “ภพแร้นแค้นของพวกเจ้าผ่านมาหลายยุคสมัย เผชิญการถลุงผลาญทรัพยากรมากมายนัก เหลือทรัพยากรน้อยกว่าภพบุกเบิกของเรามาก”
“เพื่อจัดการกับสถานการณ์นี้ เพื่อสร้างยอดฝีมือที่เหนือกว่าขึ้นมาสักคน มหาจักรพรรดิจึงข้ามมิติมายังภพบุกเบิกและทำข้อตกลงกับข้า ใช้พลังยิ่งใหญ่เชื่อมภพบุกเบิก สร้างเป็นสิ่งที่เจ้าเรียกว่าอ่างสัมฤทธิผล”
“เพราะเช่นนี้เอง เจ้าจึงลอกเลียนทรัพยากรได้”
ความคิดของเจียงผิงอันค่อย ๆ กระจ่างชัดขึ้น ทราบที่มาของอ่างสัมฤทธิผลแล้ว จึงถามว่า “เช่นนั้น เหตุใดเจ้าจึงเสียหาย?”
ที่มาของอ่างสัมฤทธิผลน่าอัศจรรย์เพียงนี้ มิน่าจะบาดเจ็บเสียหายได้เลย
“เหตุที่ข้าบาดเจ็บเสียหายก็เพราะเจ้าของคนก่อนของข้า ผู้ที่เจ้าเรียกว่าราชันศักดิ์สิทธิ์บังเอิญสร้างมิตรชั่วในภพบุกเบิก และหลังจากรู้เรื่องของข้า คนผู้นั้นก็ลอบโจมตีราชันศักดิ์สิทธิ์”
“ศัตรูผู้นั้นแข็งแกร
