พอศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวสองคนนี้ยิงคำถามออกมา เหล่าศิษย์ไม่เว้นอาวุโสของคฤหาสน์เฉวียนโยวก็มองจ้องไปยังต้วนหลิงเทียนทันที สองตาฉายชัดถึงความอยากรู้ รอฟังอย่างใจจดจ่อว่าต้วนหลิงเทียนจะตอบอย่างไร
ท้ายที่สุดแล้วอาศัยแค่เรื่องขุนนางอมตะ 10 ทิศอายุไม่ถึงร้อยปี ก็ทำให้พวกมันตกใจแทบตาย…
แต่ขุนนางอมตะ 10 ทิศอายุไม่ถึงร้อยผู้นี้ยังเข้าใจกฏแห่งมิติอันเป็น 1 ใน 4 กฏสูงสุดอีก ที่สำคัญความลึกซึ้งที่เข้าใจก็มี 6-7 ประการแล้ว นี่ต้องเป็นอัจฉริยะมากพรสวรรค์ถึงขนาดไหนกัน?
แค่คิดหนังศีรษะของพวกมันก็ด้านชาแล้ว!
“ต้วนหลิงเทียน!”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังขมวดคิ้วเพราะถูกรายล้อม และโดนยิงงคำถามใส่ราวถูกสอบสวน ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นจากนอกวงล้อมของผู้คน
และเจ้าของเสียงดังกล่าวก็ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับต้วนหลิงเทียนเลย
เป็นเสียงของฉีเทียนหมิง 1 ใน 10 ผู้ตรวจการคฤหาสน์เฉวียนโยวนั่นเอง
วูบ!
แทบจะทันทีที่เสียงทักฉีเทียนหมิงดังจบคำ ไม่รอให้ผู้คนโดยรอบคืนสติ ร่างต้วนหลิงเทียนก็อันตรธานหายไปในฉับพลัน
ในเวลาเดียวกันกับที่ร่างเขาหายไป ร่างเขาก็ผุดโผล่ขึ้นจากความว่างเปล่าใกล้ๆฉีเทียนหมิง จากนั้นก็เดินตามฉีเทียนหมิงออกไป
จังหวะนี้ทุกคนก็พึ่งจะได้สติคืนกลับ หลังมองส่งต้วนหลิงเทียนแล้ว เสียงสนทนาก็ระเบิดขึ้นมาปานตลาดสด
“ใช่ไหม? ใช่ไหมน่ะ!? เมื่อครู่นั่นใช่ความลึกซึ้งเคลื่อนมิติที่ร่ำลือหรือไม่!?”
