“ใช่! เป็นความลึกซึ้งเคลื่อนมิติของกฏกแห่งมิติไม่ผิดแน่! หาไม่แล้วไฉนราชาอมตะเช่นข้าถึงจับร่องรอยความเคลื่อนไหวขุนนางอมตะ 10 ทิศผู้หนึ่งไม่ได้?”
“สมแล้วที่เป็นความสามารถในการเดินทางข้ามห้วงมิติของความลึกซึ้งเคลื่อนมิติ…อันตรธานหายไปในความว่างเปล่า และไปผุดโผล่อีกที่ในฉับพลันไร้ซึ่งร่องรอยใดๆให้สืบสาว!”
“ตอนนี้พวกเราสามาถยืนยันได้เรื่องหนึ่ง ต้วนหลิงเทียนผู้นี้ยังมีอายุไม่ถึงร้อยปีแน่นอน…และกฏที่เชี่ยวชาญก็สมควรเป็นกฏแห่งมิติไม่ผิดแน่! แต่หากอยากล่วงรู้ว่าที่แท้ต้วนหลิงเทียนเข้าใจความลึกซึ้งของกฏมิติได้กี่ประการกันแน่ ข้าว่าต้องรอดูกันต่อไป แต่ที่แน่ๆคือต้องเข้าใจแล้วอย่างน้อยๆ 2 ประการ!”
“ข้าเองก็อยากรู้นักว่าที่แท้มันเข้าใจความลึกซึ้งของงกฏมิติได้ 6 หรือ 7 ประการกันแน่…เพราะข้าคิดว่าบางทีเหิงเฟิงกับคนอื่นๆที่พลาดท่ามันอาจจะกล่าวบิดเบือนข้อเท็จจริงให้มันดูร้ายกาจ เพื่อปกปิดความประมาทของตัวเอง ไม่ให้ผู้คนหัวเราะเยาะ อย่างไรก็ตามสิ่งนี้บอกให้รู้ว่ามันก็ไม่ธรรมดาจริงๆ”
“ก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้ แต่อย่างไรเสียเรื่องที่มันเอาชนะเหิงเฟิงกับหลิวจี๋ได้ก็เป็นความจริง ถึงแม้มันจะไม่ได้เข้าใจความลึกซึ้งของกฏมิติ 7 ประการจริงๆ แต่มันก็ห่างไกลจากคำว่าธรรมดา”
“นั่นมันแน่อยู่แล้ว…ผู้ที่สามารถติด 30 อันดับแรกได้ ยังมีผู้ใดเป็นตะเกียงประหยัดน้ำมันบ้าง?”
…
