เสียงบทสนทนาเซ็งแซ่ด้านหลัง เป็นธรรมดาว่าย่อมลอยมาถึงหูต้วนหลิงเทียน
“ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะประสบความสำเร็จในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางขนาดนี้ทั้งๆที่เจ้าพึ่งเข้าไปไม่กี่วัน…ที่สำคัญยังเข้าไปช่วงสิ้นเดือนอีก”
ระหว่างเดินทางกลับที่พัก ฉีเทียนหมิงก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวด้วยอารมณ์ซับซ้อน
เป็นเรื่องที่ทราบกันดี ว่าช่วงสิ้นเดือนนั้นยากนักที่จะได้รับคะแนนสะสมใดๆในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง
“ข้าก็แค่โชคดี”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆ
เขารู้ดีแก่ใจว่าถ้าไม่บังงเอิญเจอหลิวจี๋เข้าล่ะก็อย่าว่าแต่อันดับที่ 25 เลย เต็มที่เขาก็คงอยู่ใน 50 อันดับแรกเท่านั้น
“เจ้าหาค่ายของคฤหาสน์อู่จ้านพบไม่พอ เจ้ายังพบเจอหลิวจี๋อีก…เรื่องนี้กล่าวว่าเจ้าโชคดีนั้นไม่ผิด! อย่างไรก็ตามหากพลังฝีมือเจ้าไม่ถึงขั้น ถึงจะพบค่ายคฤหาสน์อู่จ้านกับหลิวจี๋ก็ไม่มีประโยชน์อันใด รังแต่จะถูกพวกมันจัดการเสียเปล่าๆ…”
ฉีเทียนหมิงยิ้ม
ด้วยฐานะของมัน ย่อมไม่ยากที่จะล่วงรู้ว่าต้วนหลิงเทียนไปทำอะไรไว้บ้างในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลาง
