ตอนนี้เขาก็ไม่ได้หวังอะไรมากนักเรื่องจะพบเจอผู้คน ‘ช่วยไม่ได้ เข้ามาปลายเดือนก็ยังงี้ล่ะ…ดูท่ารอบนี้อย่างดีข้าก็คงมีแค่ 41 คะแนน’
คิดถึงช่วงท้าย ต้วนหลิงเทียนก็พลิกฝ่ามือเรียกป้ายหยกสะสมคะแนนขึ้นมาโยนเล่นเบาๆ
ขณะเดียวกันตอนนี้ต้วนหลิงเทียนก็เหินร่างมาถึงป่าทึบแห่งหนึ่ง
ในอดีตยามเหินผ่านป่าทึบหรือแนวเทือกเขา ต้วนหลิงเทียนจะระวังตัวไม่น้อย แต่ตอนนี้เขาทำแค่แผ่สำนึกเทวะออกไปตรวจสอบคร่าวๆเท่านั้น เพราะเขารู้สึกว่าไม่น่าจะมีใครมาดักซุ่มอะไรแล้ว และต่อให้มีก็คงไม่ได้ร้ายกาจอะไรมากมาย
เพราะคนที่ติดอยู่ในอันดับสูงๆ ไม่น่าจะอยู่ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางกันแล้ว
“หืม?”
อย่างไรก็ตามหลังผ่านไป 2 เค่อ ร่างต้วนหลิงเทียนก็จำต้องชะงักร่างหยุดลงกลางอากาศทันที
จากนั้นเขาก็เห็นว่า
ซู่มม!
ปรากฏร่างอันเต็มไปด้วยรัศมีพลังสีครามหนึ่ง กำลังพุ่งจี้เข้ามาทางเขาด้วยสภาวะพลังเกรี้ยวกราด คนทะยานตัดฟ้ามาฉับไวปานเส้นสายอัสนี!
ระหว่างพุ่งจี้เข้าใส่เขา อีกฝ่ายยังตวัดซัดคมมีดสายลมเข่นฆ่านำมาทางเขาอีกด้วย!
ฟั่ฟฟ!!
เสียงคมมีดสายลมแหวกอากาศมาเร็วไว กลิ่นอายพลังคมกล้าเยียบเย็นขุมหนึ่งปกคลุมไปทั่วร่างต้วนหลิงเทียน
เรื่องราวทั้งหมดอุบัติขึ้นในเวลาชั่วพริบตา!
รวดเร็วจนต้วนหลิงเทียนแทบตอบสนองสิ่งใดไม่ทัน
เพราะท้ายที่สุดแล้ว เมื่อครู่ต้วนหลิงเทียนก็กำลังเหินร่างเดินทางอย่างเรื่อยเปื่อย ผ่อนคลายสบายๆ
