ได้ยินคำแนะนำของมัน ศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิงหลายคนก็เดินเข้าไปในห้องโถงของอาคารหลังใหญ่ข้างๆทันที
ในขณะเดียวกันก็มีศิษย์หลายคนที่ยืนอยู่ที่เดิม พร้อมความเชื่อ…
“หึ! ต่อให้ศิษ์พี่กงซุนจิ้งจะถูกขจัดออก แต่ก็ไม่มีทางตายด้วยน้ำมือศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวแน่นอน…ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่เป็นศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวที่ไม่มีใครรู้จักเลย นอกจากโจวหงเจี๋ยกับอีก 2 คนนั่นลอบโจมตีโดยที่ศิษย์พี่กงซุนจิ้งไม่ทันตั้งตัว หาไม่แล้วไม่มีทางทำอะไรศิษย์พี่ได้แน่!!”
“มิผิด! ต่อให้โจวหงเจี๋ยกับคนอื่นซุ่มโจมตีจริง ไหนเลยศิษย์พี่กงซุนจิ้งจะตรวจไม่พบแต่แรก ย่อมมีเวลามากพอทำลายป้ายหยกแน่นอน!”
…
อย่างไรก็ตามเหล่าศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิงเหล่านี้ไม่คิดไม่ฝันเลย ว่าไม่ทันไรเหล่าศิษย์ที่เข้าไปตรวจสอบด้านใน ก็รีบวิ่งกลับออกมาพร้อมแจ้งข่าวร้ายให้พวกมัน
ลูกแก้ววิญญาณของกงซุนจิ้งแตกแล้ว….
กงซุนจิ้งตกตายไปแล้วจริงๆ!!
“ได้ไงกัน!?”
“ไม่จริงหน่า! ไฉนเป็นเช่นนี้ไปได้!?”
“ศิษย์คฤหาสน์เฉวียนโยวที่ไม่มีใครรู้จัก มันจะมีปัญญาฆ่าศิษย์พี่กงซุนจิ้งได้อย่างไร!?”
…
เวลาผ่านไปนานเข้า เหล่าศิษย์คฤหาสน์ปี้ชิงที่รู้เรื่องกงซุนจิ้งตกตายไปแล้วก็มีมากขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งคนของคฤหาสน์อมตะอื่นๆก็เริ่มตระหนักเรื่องราวได้เช่นกัน
