“เหอะๆ…เรื่องพรรค์นี้กล่าวไปแทบเป็นไปไม่ได้เลย…แต่ก็นะใต้หล้าพิสดารมากมี ใครจะไปรู้เล่า…เจ้าหนูนั่นอาจจะแค่บังเอิญโชคดีจริงๆก็ได้”
“โชคดีหรือไม่เดี๋ยวก็รู้ พวกเราเพียงรอดูไปอีกสักพัก หากมันโกงจริงๆ อีกไม่นานคะแนนของมันต้องเพิ่มขึ้นแน่…แต่ถ้ามันได้แต้มมาเพราะโชคจริงๆ คะแนนมันก็สมควรหยุดอยู่แค่นั้นล่ะ!”
“หากข้าเป็นมัน ลองได้รับโชคหล่นทับแบบนี้ ข้าต้องรีบออกมาแน่…อายุไม่ถึงร้อยปีแบบนั้น ไม่ว่าเจอผู้ใดก็ล้วนถูกฆ่าตายได้ง่ายๆทั้งสิ้น!”
…
เหล่าคนของคฤหาสน์เฉวียนโยวคิดว่า หากจะโกงคะแนนให้ติด 20 อันดับแรกจริงๆ สมควรเลือกโจวหงเจี๋ยจะดีกว่า เพราะอย่างไรโจวหงเจี๋ยก็แข่งแกร่งที่สุดในบรรดาขุนนางอมตะ 10 ทิศของคฤหาสน์เฉวียนโยว
ถึงแม้โจวหงเจี๋ยจะไม่ติด 20 อันดับแรกมาเกือบปีแล้ว แต่เดือนนี้คะแนนก็อยู่ห่างจากการติด 20 อันดับแรกไม่เท่าไหร่
เช่นนั้นหากคฤหาสน์เฉวียนโยวคิดโกง ก็สมควรเลือกผู้รับแต้มเป็นโจวหงเจี๋ย เพราะค่าใช้จ่ายในการซื้อตัวคนคฤหาสน์อมตะอื่นก็ไม่มากมาย ไหนเลยจำเป็นต้องเลือกชายหนุ่มอายุไม่ถึงร้อยให้มารับแต้มเพราะโกงแบบนี้ด้วย?
หลังจากคุยกันไปสักพัก ในที่สุดทุกคนก็เริ่มสรุปผลไปอีกทาง
ว่าสาเหตุที่ต้วนหลิงเทียนติดอยู่ใน 100 อันดับแรกของแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางได้แบบนี้ สมควรเป็นเพราะโชคดีมากกว่า!
