พอได้ยินต้วนหลิงเทียนก็บอกได้ทันทีว่าเป็นเสียงของคนที่พุ่วซัดฉีเทียนหมิงจนปลิวไปก่อนหน้า อีกฝ่ายสมควรเป็นเจ้าวังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยแห่งคฤหาสน์เฉวียนโยว เขาจึงตอบกลับไปฉับไว “ใช่แล้ว ผู้อาวุโส”
“เพราะเหตุใด?”
เสียมทุ้มต่ำทั้งแหบแห้งดังขึ้นอีกครา และราวกับกำลังถามไถ่ว่าไฉนต้วนหลิงเทียนถึงอยากเป็นผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย
เพราะเหตุใด?
ต้วนหลิงเทียนก็อดอึ้งไปไม่ได้เมื่อได้ยินคำถามดังกล่าว
อย่างไรก็ตาม เขาก็รีบตอบกลับฉับไวอย่างตรงไปตรงมาว่าไฉนถึงอยากเป็นผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยของคฤหาสน์เฉวียนโยว “เพราะสิ่งนี้จะทำให้ข้าสามารถเข้าสู่คฤหาสน์เฉวียนโยวได้ทันทีดั่งมีทางลัด…นอกจากนั้นยังทำให้ข้าได้รับทรัพยากรบ่มเพาะจากคฤหาสน์เฉวียนโยวอย่างมหาศาล”
“ข้าคิดใช้คฤหาสน์เฉวียนโยวต่างแท่นกระโดด เพื่อส่งตัวออกจากคฤหาสน์เฉวียนโยว กระทั่งออกจากแดนสวรรค์ใต้ไปยังเวทีที่กว้างใหญ่กว่านี้…”
“ข้าไม่คิดจมปลักอยู่ในแดนสวรรค์ใต้ไปชั่วชีวิต!”
คำตอบของต้วนหลิงเทียนนับว่าตรงไปตรงมาทั้งฟังดูเหิมเกริมไม่น้อย ราวกับจะบอกว่าไม่ขอเป็น ‘หัวไก่ ‘ในแดนสวรรค์ใต้ แต่อยากไปเป็น ‘หางหงส์’ ในเวทีที่กว้างใหญ่กว่านี้
อันที่จริงต้วนหลิงเทียนไม่ได้ไม่พอใจแค่แดนสวรรค์ใต้เท่านั้น กระทั่งยังไม่คิดจมปลักอยู่ในหลิงหลัวเทียนแห่งนี้…ไม่แม้แต่ระนาบเทวโลกใดๆด้วยซ้ำ!
