ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ “เนื่องจากค่ากลสังหารเหล่านี้อันตรายมาก…แล้วใครเป็นเจ้าของวังเหล่านั้นหรือ?”
“แต่ละวังที่เจ้าเห็น ล้วนมีเจ้าวังคอยพิทักษ์ปกปักษ์อยู่”
ฉีเทียนหมิงกล่าว “แต่วังที่มีค่ายกลทรงพลังเช่นนั้นจัดตั้งไว้ มองทั่วคฤหาสน์เฉวียนโยวแล้วก็มีเพียงแค่ 10 วังเท่านั้น…บนเบื้องหน้าที่เจ้าเห็นมี 4 วัง…จากนั้นอีก 2 เกาะก็มีอีกเกาะละ 3 วัง”
“ที่ไฉนเกาะนี้จึงมีวังมากกว่าเกาะอื่นๆ เพราะอีกวังที่เพิ่มมาก็คือ วังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย…สำหรับทั้ง 10 วังที่มีค่ายกลอันตรายจัดตั้งปกป้องเอาไว้ คฤหาสน์เฉวียนโยวของพวกเราเรียกว่า 10 วังศักดิ์สิทธิ์…แต่เป็นธรรมดาว่าผู้คนส่วนใหญ่คิดว่าคฤหาสน์เฉวียนโยวเรามีแค่ 9 วังศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น และวังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยได้ถูกหลงลืมไปแล้ว”
“เหตุผลเพราะวังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยมีค่ายกลอำพรางปกคลุมเอาไว้ ทำให้ตัวตนต่ำกว่าขอบเขตจอมราชันอมตะหากไม่ล่วงรู้แต่แรก ก็ไม่อาจหามันพบเจอ…เจ้าเองก็คงสงสัยตั้งแต่ตอนที่ข้าบอกกว่าเกาะแห่งนี้มี 4 วังแต่เจ้าเห็นได้แค่ 3 วังแล้วกระมัง”
กล่าวถึงจุดนี้ ฉีเทียนหมิงก็หันไปเอ่ยถามต้วนหลิงเทียน
ต้วนหลิงเทียนที่มองเห็นเพียงแค่ 3 วังบนเกาะจริงๆ ก็พยักหน้า “ใช่แล้วผู้เฒ่าฉี”
“เอาล่ะ พวกเราไปกันเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปยังวังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย”
