“แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำนั้น นานๆทีจักเปิดและมีไว้สำหรับให้เหล่ายอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดเข้าไปแสวงหาโชควาสนา และมีเพียงแต่ผู้เข้มแข็งเท่านั้นถึงจักรอดชีวิตกลับออกมาได้…สิ่งนี้เป็นดั่งการคัดกรองยอดฝีมือขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดของแต่ละเขตคฤหาสน์เฉยๆ ไม่ได้มีความขัดแย้งแข่งขันกับภายนอกแต่อย่างไร”
ชายชราหยุดลงเล็กน้อย ค่อยกล่าวสืบต่อ “หากทว่าแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางนั้น เป็นสถานที่ๆมีไว้สำหรับให้แต่ละคฤหาสน์แข่งขันกันอย่างเปิดเผย เป็นดั่งสนามประลองช่วงชิงผลงาน และจักสรุปผลงานทุกๆเดือน…ผู้ที่จักเข้าร่วมคือมือดีที่แต่ละคฤหาสน์เลือกเฟ้นมาแล้ว”
“ขุนนางอมตะ 10 ทิศของแต่ละคฤหาสน์จะแข่งขันแย่งชิงคะแนนกันในนั้น…และอันดับของขุนนางอมตะที่เข้าร่วมจะส่งผลต่อรางวัลที่ต้นสังกัดจักได้รับจาก 10 ตระกูลใหญ่ตลอดเวลา”
“ตัวอย่างก็เช่น หากขุนนางอมตะ 10 ทิศของคฤหาสน์เฉวียนโยวเราได้อันดับ 1 ในเดือนนี้…และสามารถรักษาอันดับ 1 ไปได้จนถึงสิ้นเดือน คฤหาสน์เฉวียนโยวของพวกเราก็จักได้รับรางวัลจาก 10 ตระกูลใหญ่ ส่วนขุนนางอมตะ 10 ทิศที่ทำผลงานได้ดีจนเป็นอันดับ 1 ทางคฤหาสน์เฉวียนโยวเราก็จักให้รางวัลมันเอง”
“ยิ่งอันดับที่ได้สูง ของรางวัลที่ได้ก็จะยิ่งมาก…”
หลังชายชรากล่าวออกมาคร่าวๆรวดเดียวจบ ต้วนหลิงเทียนก็จับประเด็นได้ไม่น้อย และชายชรายังเลือกกจะอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อให้ต้วนหลิงเทียนเข้าใจมากขึ้น
