พอคิดถึงหวงเจียหลงขึ้นมา ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความคิดถึงอีกฝ่ายขึ้นมาอยู่บ้าง
หวงเจียหลงเป็นหนึ่งในสหายที่หาได้ยากของเขา หลังขึ้นมาหลิงหลัวเทียน เขาก็มีคนที่ถือว่าเป็นสหายอย่างหวงเจียหลงแค่คนเดียว จึงให้ความสำคัญกับอีกฝ่ายไม่น้อย
ต้องทราบด้วยว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมาของเขา มีผู้ที่เรียกว่าสหาไม่มาก น้อยคนที่เขาจะให้ความสำคัญ
‘ไว้ตั้งหลักในคฤหาสน์เฉวียโยวได้แล้ว ว่างๆค่อยแวะไปหาที่นิกายอมตะเหอฮวน…’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจอย่างลับๆ
“อาจารย์ลุงท่านพาต้วนหลิงเทียนกลับคฤหาสน์เฉวีนโยวไปครั้งนี้ ข้าว่าคงต้องสร้างความตกใจครั้งใหญ่ให้คฤหาสน์เฉวียนโยวเลยกระมัง?”
ซุนเหลียงเผิงคลี่ยิ้มสนุกสนานพลางถามฉีเทียนหมิง
หากแต่ฉีเทียนหมิงไม่สนใจคำถามหยอกล้อของซุนเหลียงเผิงแต่อย่างไร เพียงมองจ้องต้วนหลิงเทีนด้วยความสนใจเอ่ยถามว่า “ต้วนหลิงเทียน ข้าได้ยินจากเสี่ยวเผิงเผิงมาว่าเจ้าได้ใช้ผลเทพสังเวยสวรรค์จนด่านพลังบรรลุถึงขุนนางอมตะ 10 ทิศ และยังเข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งมิติได้ 6 ประการงั้นหรือ?”
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
“เช่นนั้นเจ้าแสดงให้ข้าดูเพื่อให้ข้าเปิดหูเปิดตาหน่อยเป็นไร?”
ฉีเทียนหมิงกล่าวถามด้วยความคึกคัก
“แล้วผู้เฒ่าฉีอยากให้ข้าแสดงให้ท่านดูอย่างไรเล่า?”
