ต้วนหลิงเทียนรู้ดีว่าลองฉีเทียนหมิงเอ่ยถามมาแบบนี้ ไม่พ้นต้องคิดประลองกับเขาดูเพื่อยืนยันข้อเท็จจริงแน่ เพราะสุดท้ายเรื่องราวทั้งหมดอีกฝ่ายก็ได้รับทราบจากคำพูดของซุนเหลียงเผิงอย่างเดียว
หากชายชราเบื้องหน้าคิดจะพาตัวเขาไปคฤหาสน์เฉวียนโยว เพื่อรับตำแหน่งผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย สิ่งนี้ย่อมสร้างความแตกตื่นครั้งใหญ่ให้คฤหาสน์เฉวียนโยวอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง และถ้าตัวเขากลับไม่มีดีมากพอจะผ่านการทดสอบเป็นผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อยขึ้นมา ไม่ใช่ว่าชายชราผู้นี้จะหน้าแตกยับเยินหรือไร?
ต้วนหลิงเทียนย่อมเข้าใจความคิดของชายชราได้ไม่ยาก
“ก็…เจ้าลองพยายามลงมือกับข้าให้เต็มที่ ให้ข้าดูว่าเจ้าแตกฉานกฏมิติถึงขั้นใด”
ชายชรากล่าว
และแทบจะทันทีที่เสียงชายชราดังจบคำ กลิ่นอายพลังสุดไพศาลก็เริ่มกำจายออกมาจากร่างของมัน ยังปรากฏรัศมีพลังสีฟ้าเรืองรองออกมาปกคลุมไปทั่วโต๊ะหินอ่อน กระทั่งแสงพลังยยังสาดส่องย้อมไปทั่วลานว่างทั้งผนังคฤหาสน์
เรียกว่าเพียงอีกฝ่ายโคจรใช้พลังออกมาพร้อมต่อสู้ อาณาบริเวณส่วนนี้ของคฤหาสน์ก็ถูกแสงพลังสีฟ้าชโลมย้อมไปในบัดดล
‘กฏแห่งน้ำงั้นรึ…’
‘ยิ่งไปกว่านั้นจากกลิ่นอายพลังที่แผ่ซ่านออกมา อีกฝ่ายสมควรเข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งน้ำได้ 7-8 ประการแล้ว’
