ะให้ราคาตลาดกับข้าเอง”
เจียงผิงอันออกไปยืนนอกตำหนัก ตะโกนเสียงดังว่า “ผู้อาวุโสท่านใดอยากซื้อ– อุ๊บ…”
เขายังพูดไม่ทันจบ ด้านหลังเขาก็รู้สึกนุ่มนิ่ม หัตถ์หอมกรุ่นข้างหนึ่งปิดปากเขาไว้
จี้เฟยรีบลากตัวเจียงผิงอันกลับเข้าตำหนักไป
“ปกติแล้ว โอสถบูรณะเต๋าหนึ่งเม็ดราคาราวสิบกฎเกณฑ์ หากซื้อที่หอวาณิชมั่งคั่งกว้างไกลจะได้ส่วนลด เหลือราว ๆ เก้ากฎเกณฑ์เรามีความสัมพันธ์กัน เก้ากฎเกณฑ์ก็พอกระมัง?”
“ไม่พอ”
เจียงผิงอันปฏิเสธทันที
จากความทรงจำของอดีตเจ้านิกายเทวมารอู๋เหลี่ยง โอสถบูรณะเต๋าอย่างถูกที่สุดยามสุขสงบคือเก้ากฎเกณฑ์
แต่ขณะนี้เป็นเวลาสงคราม เผ่ามนุษย์อยู่ในวิกฤติ มีศึกทุกหย่อมหญ้า ราคาโอสถถีบตัวสูง สิบกฎอาจซื้อมิได้ด้วยซ ้า
เมื่อเห็นเจียงผิงอันไม่ยอมผ่อนปรน จี้เฟยก็อยากสาวไส้อีกฝ่ายออกมานัก
“ข้ายอมเสียเปรียบหน่อยก็ได้ ยามใดเจ้าต้องการสตรี ก็เรียกข้าได้ มียอดฝีมือขอบเขตบูรณาการช่วยขับกล่อมเจ้าให้นอนหลับผู้อื่นแม้แต่ฝันยังมิได้เลยนะนี่”
“ช่างมันเถอะ เก้ากฎเกณฑ์ก็เก้ากฎเกณฑ์”
“???”
จี้เฟยยามนี้อยากฆ่าคนเหลือเกิน
เห็นได้ชัดว่าราคาคนกันเองเก้ากฎเกณฑ์นี้ทำให้นางไม่สบายใจยิ่ง
นางงดงามถึงเพียงนี้ มีผู้ปรารถนาตั้งมากมาย แต่เด็กนี่กลับเป็นไก่ได้พลอย มองนางดุจสัตว์ป่าดุร้ายไปเสียอย่างนั้น
“เจ้ามีอยู่กี่เม็ด ข้าซื้อหมดเลย”
แม้นางจะโมโห จี้เฟยก็ไม่อยากล่วงเกินเจียงผิงอันในขณะนี้เดี๋ยวอีกฝ่ายไม่ยอมขายโอ
