“ภารกิจสังหารต้วนหลิงเทียน ศิษย์ที่แท้จริงของนิกายอมตะเป้าผู่ได้ถูกเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งงั้นหรือ?”
หลังพบว่าภารกิจสังหารต้วนหลิงเทียนได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ‘เฉินหลี’ ลูกชายของเฉินหยวนซานรองผู้นำองค์กรกะโหลกเลือด ก็ได้รับการติดต่อจากบิดาทันที
“ต้วนหลิงเทียนนั่น มันมิใช่ว่าถูกจักรพรรดิอมตะกลับชาติมาเกิดหลอกให้ไปเป็นเครื่องสังเวยต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์แล้วหรือไร? ไฉนมันยังมีชีวิตอยู่ได้เล่า?”
เฉินหลีรู้สึกเหลือเชื่อนัก
“ที่แท้มันยังไม่ตายจริงๆ…”
เฉินหยวนซานกล่าวติดต่อกลับมาเสียงหนัก “เป็นธรรมดาที่พวกเราคงยากจะรู้ได้ ว่าทั้งหมดเป็นเพราะจักรพรรดิอมตะกลับชาติมาเกิดผู้นั้น ยังไม่ทำการสังเวยมันหรืออะไรกันแน่…หากเป็นเช่นนั้นจริง อีกไม่นานมันก็คงต้องตาย!”
“ต้องเป็นเพราะแบบนั้นแน่นอน…ต่อให้จักรพรรดิอมตะที่กลับชาติมาเกิดนั่นจังมีพลังฝึกปรือไม่สูงมาก แต่อาศัยฝีมือย่อยของมัน ต่อให้มี 10 ต้วนหลิงเทียนก็ไม่พอให้มันละเล่นในกำมือ!”
เฉินหลีกล่าว
“แต่แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้อีกประการหนึ่ง…ต้วนหลิงเทียนนั่นมันรอดพ้นเงื้อมมือของจักรพรรดิอมตะที่กลับชาติมาเกิดได้จริงๆ และมิได้ถูกใช้เป็นเครื่องสังเวย”
เฉินหยวนซานกล่าวต่อ
…
ในขณะที่เฉินหลี รู้สึกไม่สบอารมณ์ที่ได้ยินข้อความดังกล่าวของบิดา
