สำนึกเทวะของเหลิ่งเอี้ยเริ่มแผ่ออกไปปกคลุมทั้งหุบเขา
เดิมทีมันก็คิดว่าครั้งนี้ผลการตรวจสอบก็คงเหมือนครั้งอื่นๆ อย่างไรก็ตามเมื่อสำนึกเทวะของมันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลัง 2 ขุมในหุบเขา ลูกตามันก็ฉายแสงจ้าขึ้นมาทันที
เพราะหนึ่งในนั้น ก็คือเป้าหมายของมัน ต้วนหลิงเทียน!
“สารเลวน้อย ข้าเจอตัวเจ้าแล้ว!”
เหลิ่งเอี้ยที่ปกติมีสีหน้าเย็นชา บัดนี้กลับคลี่ยิ้มสดใสออกมาอย่างหาดูได้ยาก!
อย่างไรก็ตามรอยยิ้มสดใสเพียงปรากฏอยู่ไม่ทันไร ก็แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอันเยียบเย็นถึงขีดสุด!
“ไม่คิดเลยวว่ามันจะยังรอดอยู่ได้…แต่ในเมื่อมันยังมีชีวิตอยู่แบบนี้ก็นับเป็นเรื่องดี! เพราะข้าจักได้ฆ่ามันด้วยมือตัวเอง!!”
เหลิ่งเอี้ยกล่าวพึมพำกับตัวเองเบาๆ จากนั้นก็ดิ่งร่างลงไปทันที
หลังกล่าวจบ นักฆ่ากะโหลกเลือดที่อยู่ข้างๆก็ตระหนักเรื่องราวได้เช่นกัน จากนั้นก็ดิ่งร่างลงปานพญาเหยี่ยวติดตามเหลิ่งเอี้ยไป
ครู่ต่อมาทั้งคู่ ก็มาหยุดลอยกลางหุบเขา
ขณะเดียวกันสำนึกเทวะของเหลิ่งเอี้ยก็แผ่ไปปกคลุมทั่วทั้งหุบเขาโดยไม่ปล่อยให้มีอะไรคลาดสายตา เช่นนี้แล้วหากต้วนหลิงเทียนไม่มียันต์อมตะหลบหนีอย่างยันต์เงาวายุนั่นอีกแผ่น ก็ไม่มีทางรอดพ้นเงื้อมมือมันไปได้แน่!
อย่างไรก็ตามยันต์หลบหนีอย่างยันต์เงาวายุที่ต้วนหลิงเทียนใช้ครั้งก่อน กระทั่งเหลิ่งเอี้ยยังนับเป็นสิ่งของล้ำค่า
