ยันต์อมตะแผ่นหนึ่งที่ไม่ทราบมาอยู่ในมือหลิงเจวี๋ยอวิ๋นตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่บัดนี้มันกับลุกโชนไปด้วยเปลวไฟ! พริบตาต่อมาเปลวเพลิงดังกล่าวก็ลุกลามท่วมร่างหลิงเจวี๋ยอวิ๋น จนคนคล้ายกลับกลายเป็นมนุษย์ไฟ!
จากนั้นเปลวไฟทั่วร่างหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็แผ่ซ่านกลิ่นอายอันทรงพลังน่าเกรงขามออกมา พาลให้สีหน้านักฆ่ากะโหลกเลือดทั้ง 2 เปลี่ยนไปใหญ่หลวง!
ด้วยกลิ่นอายพลังดังกล่าว ไม่ใช่เรื่องยากที่พวกมันจะตระหนักได้…ว่ายันต์อมตะที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพึ่งใช้ไม่ใช่ยันต์อมตะธรรมดาๆ!
ซู่มมมม!!
ฟู่มมมม!!
……
ทั่วร่างเหลิ่งเอี้ยปะทุพลังออกมาเต็มพิกัด! อนิจจาพอมันคิดจะลงมือ เปลวเพลิงทั่วร่างหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็แผ่มาปกคลุมต้วนหลิงเทียน จากนั้นทั้งคู่ก็อันตรธานหายวับไปต่อหน้าต่อตาเหลิ่งเอี้ยเสียก่อน ทำให้เหลิ่งเอี้ยหัวเสียนัก!!
ยันต์อมตะที่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพึ่งใช้ เป็นยันต์อมตะหลบหนีที่มีไว้ช่วยชีวิตยามคับขัน พลังของมันไม่ได้ด้อยไปกว่ายันต์เงาวายุที่ต้วนหลิงเทียนใช้แม้แต่น้อย ดังนั้นเหลิ่งเอี้ยจึงไม่อาจเห็นแม้แต่ร่องรอยใดๆของต้วนหลิงเทียนกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋น
นักฆ่ากะโหลกเลือดอีกคนที่ปะทุพลังคิดลงมือ ก็ได้แต่รั้งพลังคืนกลับ จากนั้นก็หันไปมองเหลิ่งเอี้ยด้วยสายตาคาดโทษ “เหลิ่งเอี้ย หากเจ้าไม่มัวไปเสียเวลากล่าวเวิ่นเว้อกับมันและฆ่ามันให้จบๆไปแต่แรก ไหนเลยมันจะหนีไปเช่นนี้ได้…”
