นักฆ่ากะโหลกเลือดข้างๆเหลิ่งเอี้ยกล่าวเสียดสีออกมาเสียงเย็น
“มารดามันเถอะ…ราชาอมตะ 9 ตำหนัก 2 คน!”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นที่ลอยร่างอยู่ข้างๆต้วนหลิงเทียน พอได้ยินคำพูดของนักฆ่ากะโหลกเลือด ใจมันก็อดสะท้านไปไม่ได้
จังหวะนี้มันอดไม่ได้ที่จะสงสัยจับใจ ว่าไฉนองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดถึงได้ส่งนักฆ่าที่ทรงพลังถึงขนาดนี้มาเพื่อฆ่าต้วนหลิงเทียนแค่คนเดียวด้วย!
มันมั่นใจว่าเรื่องนี้ต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่างอยู่เบื้องหลังแน่
หาไม่แล้วองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือด ไม่มีวันสิ้นเปลืองทรัพยากรบุคคลขนาดนี้หรอก!
“ข้าถึงกับมีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือในองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดได้ วันนี้ต่อให้ข้าต้วนหลิงเทียนต้องตาย ก็ไม่ถือว่าข้าตายอย่างไม่เป็นธรรมแล้ว…”
ได้ยินวาจาเสียดสีของนักฆ่าข้างๆเหลิ่งเอี้ย ต้วนหลิงเทียนก็กล่าวออกมาอย่างทอดถอนใจ
อย่างไรก็ตามพอกล่าววจบคำ สีหน้าซึมๆของต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไปเป็นแจ่มใสในฉับพลัน มุมปากยังยิ้มยิ้มแสยะขึ้นมาบางๆ “ก็แค่…ข้ากลัววว่าคราวนี้พวกเจ้า 2 คนจะถูกลิขิตให้ถ่อมาเสียเที่ยวซะแล้ว”
“หืม?”
วาจาที่ต้วนหลิงเทียนพึ่งพูดออกมา ทำให้เหลิ่งเอี้ยและนักฆ่ากะโหลกเลือดอีกคนข้างๆ อดไม่ได้ที่จะตกใจ
และในขณะที่ทั้งคู่กำลังอึ้งไปกับคำพูดของต้วนหลิงเทียนนั้นเอง
ฟู่ววว!!
