ต้วนหลิงเทียนที่เหม่อมองมวลน้ำที่เปลี่ยนรูปร่างไปมาเบื้องหน้า เอ่ยถามเทพแห่งธาตุในร่างโดยไม่รู้ตัว
มวลน้ำเบื้องหน้า มองไปก็ไม่ต่างอะไรจากก้อนน้ำก้อนหนึ่งที่ลอยอยู่ในอากาศ
อย่างน้อยๆต้วนหลิงเทียนก็ไม่เห็นความแตกต่างอะไรเลย
อย่างไรก็ตาม เมื่อสำนึกเทวะต้วนหลิงเทียนแผ่ออกไปตรวจสอบมวลน้ำเบื้องหน้า เขาก็พบว่ามีพลังบางอย่างปิดกั้นสำนึกเทวะของเขาเอาไว้ไม่ให้ชำแรกผ่านเข้าไปได้
“มิผิด นี่ก็คือวารีเทพชำระโลกาขั้นที่ 2…อย่างไรก็ตามตอนนี้มันยังหลับอยู่ หลังจากร่างต้นของมันตกตาย มันจึงผละออกจากร่างต้นโดยไม่รู้ตัว”
เพลิงเทพโกลาหลตอบ
“เจ้าหนู เจ้ายังยืนงงอะไรอยู่เล่า รีบเก็บมันเร็วเข้า! ตอนนี้มันอยู่ในสภาวะหลับใหลไม่ได้สติ ไม่ว่าใครก็สามารถเอามันไปได้ทั้งนั้น!!”
เสียงเด็กน้อยไม่หย่านมของปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินดังขึ้นอย่างประจวบเหมาะ “แน่นอนว่าหลังจากที่มันตื่นขึ้นแล้ว หากมันไม่ถูกใจร่างต้นใหม่ที่เก็บมันมาตอนมันหลับ มันก็สามารถแยกตัวจากไปได้…”
“แต่เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องห่วงเลย ด้วยมีข้าอยู่ทั้งคน อาศัยลิ้นทองคำของข้าแค่พูดตะล่อมๆมันไม่กี่คำ มันก็ต้องยอมอยู่กับเจ้า ไม่คิดไปไหนแน่นอน!”
กล่าวถึงจุดนี้เสียงของปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน ก็ฟังดูโอ้อวดไม่น้อย
ต้วนหลิงเทียนก็ไม่คิดจะสนใจวาจาอวดโอ่อะไรของปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน เอื้อมมือไปจับมวลน้ำเบื้องหน้าทันที
