พอมือเขาจับมวลน้ำ นอกจากความรู้สึกเย็นๆเปียกๆแล้ว เขาก็สัมผัสได้ว่ามวลน้ำดังกล่าว มันเริ่มซึมเข้ามือของเขา จากนั้นก็ไหลเวียนเข้ามาในร่าง ก่อนจะไปซุกอยู่ในมุมหนึ่งของร่างกายเขา
“แล้วเมื่อไหร่มันจะตื่นเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ก็ขึ้นอยู่กับว่าตอนแรกมันใช้พลังไปมากขนาดไหน…อย่างไรก็ตามแต่ เมื่อมันอยู่ในร่างเจ้า มันต้องตื่นเร็วขึ้นกว่าตอนที่อยู่ในร่างหลินเฟยหยางแน่นอน”
เพลิงเทพโกลาหลกล่าว “พวกเราจะอย่างไรก็ล้วนแล้วแต่เป็นเทพแห่งธาตุทั้ง 5 ดุจเดียวกัน แม้จะต่างธาตุกัน แต่กลิ่นอายพลังของพวกเรายังหนุนเสริมกันและกันได้ในระดับหนึ่ง”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนฟังเรื่องราวด้วยความสนใจ สองตาเขาก็ทอแสงวาบหนึ่งด้วยนึกอะไรออกได้ “ตอนที่ผู้อาววุโสเพลิงเทพโกลาหลอยู่ในขั้นที่ 2 ท่านก็สามารถช่วยข้าเรื่องหลอมโอสถอมตะได้แล้ว…”
“แถมทองเทพสุดลี้ลับขั้นที่ 2 ก็สามารถป้องกันดวงจิตของข้าได้”
“เช่นนั้นวารีเทพชำระโลกานี่ ถึงจะยังอยู่ในขั้นที่ 2 แต่ก็สมควรช่วยเหลืออะไรข้าได้บ้างเหมือนกันใช่ไหม?”
หลังเอ่ยถามออกไป ในแววตาต้วนหลิงเทียนก็ฉายความวาดหวังไม่น้อย
“ย่อมได้เป็นธรรมดา”
เพลิงเทพโกลาหลตอบ “ตอนนี้วารีเทพชำระโลกาขั้นที่ 2 ก็ยอมรับเจ้าเป็นนายแล้ว…ถึงแม้มันจะยังหลับใหลไม่ได้สติแต่มันก็รู้ว่าเจ้าคือนายของมัน ยามเจ้าตกอยู่ในอันตรายมันก็สามารถลงมือตอบโต้ได้อัตโนมัติ”
