ตอนนี้เจียงหลานแทบรอฆ่าคนเบื้องหน้าให้หมดไม่ไหวแล้ว…
อย่างไรก็ตามมันไม่อาจกระทำแบบนั้นได้
เนื่องเพราะผู้คนเบื้องหน้าล้วนตกอยู่ในค่ายกลมายาหลอนประสาทของมัน หากมันลงมือล่ะก็ ย่อมส่งผลกระทบต่อค่ายกลมายาหลอนประสาทแน่นอน ทำให้ผู้คนเหล่านี้หลุดพ้นจากค่ายกลของมันทันที!
ถึงตอนนั้นต่อให้พลังฝีมือมันจะกล้าแข็งเหนือผู้ใด แต่สองหมัดหรือจะต้านทานสี่ฝ่ามือ มิพ้นถูกกลุ้มรุมจนพลาดท่าเสียทีแน่
นั่นไม่ใช่อะไรที่มันอยากจะเห็น
“อย่างไรก็ตามหากม่านพลังป้องกันต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์พังทลายลง ค่ายกลมายาหลอนประสาทก็มิวายได้รับผลกระทบเช่นกัน ถึงตอนนั้นผู้ที่ยังรอดชีวิตอยู่ก็จะหลุดพ้นอำนาจค่ายยกลมายาหลอนประสาททันที”
“แต่พอถึงตอนนั้น มิน่าจะมีผู้รอดชีวิตเหลืออยู่มากนัก…เมื่อข้าลงมือ ย่อมฆ่าพวกมันได้ไม่มีปัญหา!”
“อาศัยพลังฝีมือของข้าพร้อมด้วยศาสตราอมตะระดับจักรพรรดิ จะยากอะไรหากคิดเข่นฆ่าเด็กน้อยขอบเขตยอดเซียนอมตะไม่กี่คน ยังเข่นฆ่าพวกมันได้ทันก่อนที่ดวงจิตและเลือดเนื้อจะถูกต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์ดูดซับไปสร้างผลเทพสังเวยสวรรค์ถมเถ!”
ไม่ทันไรเจียงหลานก็วาดแผนการในหัวเสร็จสรรพ
เพียงรอให้ม่านพลังที่ปกป้องต้นไม้เทพสังเวยสวรรค์พังทลายลงเมื่อไหร่ มันจะลงมือเข่นฆ่าคนที่รอดชีวิตด้วยตัวเองทันที!
