ของบุตรชาย มือกำหมัดแน่น หัวใจเปี่ยมจิตสังหารและความไม่ยินยอม
เจียงผิงอันสมควรตาย ไฉนต้องปรากฏตัว! ไฉนมิตายเสียที!
บุตรเขาควรเป็นผู้โดดเด่นในยุคสมัยนี้สิ!
ผู้ใดยืนขวางทางบุตรเขาต้องตาย!
ผางเหิง ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อรู้ทันความคิดเหลียงผิงจึงเอ่ยว่า
“เจ้าอย่าลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าจะดีกว่า หากลงมือไป ผลลัพธ์จะเกินคาดหยั่ง อีกฝ่ายมีคนมากมาย มิใช่เรื่องดีสำหรับเรา”
เหลียงผิงสะกดโทสะ “แต่ประมุข หากไม่กำจัดเด็กนี่เสีย เราแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อจะจบสิ้นกันหมดนะ!”
สามขุมกำลังใหญ่ตัดสัมพันธ์กับพวกเขาแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อแล้ว ยามเจียงผิงอันเติบโต ขุมกำลังอื่น ๆ จะค่อย ๆ เลี่ยงหลบกีดกันพวกเขาแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อเพื่อเอาใจเจียงผิงอันอย่างแน่นอน
นี่เป็นเรื่องน่ากลัวมาก
“ข้าบอกว่าอย่าลงมือสุ่มสี่สุ่มห้า มิได้พูดว่าอย่าทำเสียหน่อย”
ดวงตาของผางเหิงฉายประกายเหี้ยมเกรียม
ยามนี้ไร้หนทางแล้ว มีเพียงต้องให้เจียงผิงอันตายไป แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อจึงมิตกสู่วิกฤติ
เพื่อแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ ต่อให้เรื่องนี้ผิดก็ให้มันผิดไป
ในยุคสมัยนี้ ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเพียงหนึ่งก็พอแล้ว
เหลียงผิงถามอย่างตื่นเต้น “ประมุขหมายความว่า…”
“ใช้วิธีการของปีศาจสมุทรทะเลบูรพา…”
ผางเหิงกล่าวบางสิ่งกับเหลียงผิง เมื่อเหลียงผิงได้ยิน รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ปรากฏบนใบหน้า
“ครั้งนี้ เจียงผิงอันตายแน่! ต่อให้เซียนมาก็ช่วยไ
