ทันใดนั้นเอง เสียงพ่นลมเย็นชาหนึ่งพลันดังขึ้น และต้วนหลิงเทียนที่ได้ยินก็บอกได้ไม่ยากว่าเป็นเสียงของทองเทพสุดลี้ลับ และขณะเดียวกันต้วนหลิงเทียนก็พบว่าทองเทพสุดลี้ลับที่อยู่ใกล้ๆดวงจิตเขา กำลังแผ่พลังลี้ลับขุมหนึ่งให้มุ่งตรงมายังดวงตาของเขา
ทันใดนั้นลูกตาต้วนหลิงเทียนก็เสมือนมีม่านแสงสีทองบางๆฉาบเคลือบ จนสองตาเขากลับกลายเป็นสีทอง
อย่างไรก็ตามม่านแสงบางๆสีทองดังกล่าวเพียงคงอยู่ชั่ววูบหนึ่ง ก่อนจะกลมกลืนหายไปในดวงตาของต้วนหลิงเทียน ราวกับไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน
และพริบตาต่อมา ต้วนหลิงเทียนก็พบว่าฉากเรื่องราวเบื้องหน้ามันแปรเปลี่ยนไปพลิกฟ้าคว่ำดิน เขายังอยู่ในถ้ำก็จริง แต่ครานี้มันเป็นโถงถ้ำอันกว้างใหญ่ไพศาลนัก! และบริเวณใจกลางถ้ำอันมีทะเลสาบนั้น…ก็มีเกาะกลางทะเลสาบเล็กๆเกาะหนึ่ง! ที่สำคัญเลยก็คือเกาะกลางทะเลสาบดังกล่าว มีต้นไม้สูงใหญ่ต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอย่างน่าเกรงขาม!!
ต้นไม้ที่ตั้งตระหง่านบนเกาะกลางน้ำดังกล่าว แตกต่างจากต้นไม้ทั่วไป เนื่องเพราะไม่เพียงแต่ลำต้นของมันจะเป็นสีแดงเลือด กระทั่งกิ่งก้านใบก็มีสีแดงเลือดเช่นกัน อีกทั้งรอบๆต้นไม้ยังปรากฏประกายอัสนีสีแดงฉานแล่นวาบแปลบปลาบ!
‘หืม?’
