และพอเสียงมันดังจบคำ ทุกคนก็ตกอยู่ในความเงียบทันที
คนที่มารวมตัวกัน ณ ที่นี้หาใช่ตัวโงง่งมไม่ แทบทุกคนเอะใจเรื่องนี้อยู่แล้ว กระทั่งหลายคนยังแตกตื่นด้วยซ้ำเมื่อพบว่าคนนับหมื่นที่อยู่ที่นี่ล้วนแล้วแต่เป็นอัจฉริยะไม่ต่างจากตัวเอง
“ข้าก็คิดเช่นนั้นแต่แรก…อีกทั้งยิ่งมาข้าก็ยิ่งสงสัย เดิมทีข้าก็โดนเจ้านั่นมาชวนเป็นการส่วนตัว ตอนแรกข้ายังหลงนึกไปด้วยซ้ำ ว่าคงมีแค่ 4-5 คนเท่านั้นที่จะเข้าไปช่วยยเหลือฟันฝ่ามรดกของจักรพรรดิอมตะ! แต่ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะมาพบเจอผู้คนมากมายขนาดนี้!!”
“มิผิด ค่าใช้จ่ายสำหรับเคลื่อนย้ายไปพื้นที่ต่างๆของ 5 ระนาบเทวโลกเพื่อชวนผู้คนทั้งหมดมันไม่ใช่น้อยๆ หากบอกว่าที่เรียกพวกเรามาไร้แผนการอันใด ให้ตายข้าก็มิเชื่อ!”
“ที่แท้เจ้านั่นมันคิดจะทำบ้าอะไรกันแน่!?”
…
หลายคนเริ่มแตกตื่น กระทั่งไม่อาจทำใจเย็นอยู่ได้สืบไป จริงอยู่ว่ามรดกสถานของจักรพรรดิอมตะมันล่อลวงยวนยั่วใจ แต่บัดนี้พอพบว่าเรื่องราวมันต่างที่คิดไว้โดยสิ้นเชิง ยิ่งมาในใจของพวกมันก็ยิ่งบังเกิดสังหรณ์อัปมงคล!
“ช่างหัวมัน! ข้าไม่เอาแล้ว มรดกสถานจักรพรรดิอันใดข้าไม่คิดเข้าไปอีก ข้าจะกลับ!”
ทันใดนั้นยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดจากระนาบปี้สุ่ยเทียนคนหนึ่งก็โพล่งดังขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด จากนั้นคนก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า คิดออกจากยอดเขาแห่งนี้โดยเร็ว!
วู้ม!
วู้ม!
…
