ชายหนุ่มคลี่ยิ้มโง่งม จากนั้นก็เอ่ยถามออกมาอีกครั้ง “ว่าแต่สหายมาจากที่ใดหรือ?”
“หลิงหลัวเทียนน่ะ”
ต้วนหลิงเทียนหันไปตอบชายหนุ่ม จากนั้นก็มองอีกฝ่ายทั้งถามกลับไปด้วยความสงสัย “ท่านเล่า มาจากที่ไหนหรือ?”
“อ้อ ข้าเดิมก็เป็นคนของอวี้หวงเทียนนี่ล่ะ…แต่ข้าก็ใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลกมาเหมือนกัน เพราะที่ๆข้าอยู่มันไกลจากที่นี่มาก ไม่งั้นข้าคงไม่มีปัญญามาถึงที่นี่ หรืออย่างน้อยๆก็คงไม่อาจมาทันเวลาได้แน่นอน”
ชายหนุ่มกล่าว
“สหาย ข้าเรียกว่าหลินเฟยหยาง ท่านชื่ออะไรหรือ?”
ชายหนุ่มเอ่ยถามอีกรอบ
“ต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าว
อันที่จริงเขาสังเกตเห็นแต่แรก วว่าชายหนุ่มนามหลิงเฟยหยางผู้นี้ได้หันมามองเขาตั้งแต่ตอนที่เขามาถึง อีกทั้งเขาไม่เคยเห็นอีกฝ่ายจะคุยกับใครเลย แต่อยู่ๆก็ดันเข้ามาคุยกับเขาซะงั้น สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกงุนงงสงสัยอยู่บ้าง
ต้องทราบด้วยว่า เดิมทีหลิงเฟยหยางผู้นี้ยืนอยู่ห่างเขาหลายช่วงตัว และมีคนที่อยู่ใกล้มันมากกว่าเขาอย่างน้อยๆ ก็ 5-6 คน แต่อีกฝ่ายไม่สนใจใคร เพียงเดินบึ่งเข้ามาทักเขาเฉยเลย
“เจ้าหนู ในร่างเจ้าหนุ่มหลินเฟหยางนี่ มีวารีเทพชำระโลกาขั้นที่ 2 อยู่…อย่างไรก็ตามวารีเทพชำระโลกาขั้นที่ 2 ของมันสมควรเป็นสมบัติที่มีมาแต่กำเนิด และยังไม่ตื่น”
