ผู้ฝึกตนหญิงหลายคนแต่งการงดงามเพริศพริ้ง
“พี่เหลียงนี่สมแล้วที่เป็นผู้นำยุคสมัย ศึกประชันหัวหน้าเผ่าน้อยของเผ่าอีกาทองสามหัวช่างน่าตื่นตาจริง ๆ”
“ถูกต้อง ยามนั้นข้ามิกล้าหายใจด้วยซ ้า อีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไปแต่สุดท้ายก็ยังพ่ายแก่บุตรศักดิ์สิทธิ์”
“ก่อนหน้านี้เจียงผิงอันนั่นโชคดี สำเหนียกตัวได้แล้วหนีไปไวพอหาไม่คงได้ตายในศึกตัดสินเป็นตายแล้วแน่ ๆ!”
“เดี๋ยวกลับไปต้องรีบ ๆ ฆ่าเจียงผิงอันนั่นทิ้งซะ ขยะตาขาวพรรค์นี้ควรค่าให้มีชีวิตในโลกหล้าด้วยหรือ?”
เหลียงเซียวหงถูกล้อมอยู่ตรงกลาง ฟังเสียงชื่นชมของเหล่าอัจฉริยะ แม้ใบหน้าไร้ปฏิกิริยา แท้จริงในใจเขาชอบมันยิ่ง
ไม่มีใครไม่ชอบให้ผู้อื่นชื่นชม เขาเองก็มิพ้นสัจธรรมนั้น
บุตรศักดิ์สิทธิ์ของสำนักหลอมโอสถกล่าวยิ้ม ๆ “พี่เหลียง เจ้ายืนบนแท่นเหนือยุคสมัยนี้ นามของเจ้าย่อมต้องลือลั่นตราบสมัย…”
พูดไม่ทันจบ ยันต์สื่อสารที่เอวเขาก็ทอประกาย ถ่ายทอดกระแสปราณถึงโสตอย่างเป็นส่วนตัว
“อะไรนะ!”
เมื่อได้ยินสารที่สื่อมา บุตรศักดิ์สิทธิ์ของสำนักหลอมโอสถพลันอุทานเสียงหลง
บุคคลข้างตัวเขาสะดุ้งโหยง
“เกิดอะไรขึ้น?”
ปวงชนมองมายังเขาด้วยแววตาสงสัย บุตรศักดิ์สิทธิ์ของสำนักหลอมโอสถดูมิใช่ผู้ไม่เสถียรอารมณ์เช่นนี้
“สำนักข้าเกิดเรื่องบางอย่าง ขอล่วงหน้าไปก่อนนะ”
ว่าแล้ว บุตรศักดิ์สิทธิ์ของสำนักหลอมโอสถก็รีบร้อนจรจาก สีหน้าแตกตื่นตกใจ ไม่รู้ได้ยินข่าวอะไรมา
องค์ชายจากราชวงศ
