ด?”
เจียงผิงอันเงื้อหมัด ฟาดขยี้องคุลีมารสวรรค์ในหมัดเดียว
“สิ่งที่ข้าปรารถนาที่สุดคือปกป้องผู้คนรายล้อมข้า ดังนั้นพวกเจ้าที่เป็นภัยต่อผู้คนรายล้อมข้าต้องตาย!”
จิตสังหารบ้าคลั่งระเบิดออกจากร่างของเจียงผิงอัน เส้นผมขาวพลิ้วไสว
เมื่อประจักษ์แก่จิตสังหารรุนแรงจากเจียงผิงอัน หัวใจหมู่มารล้วนสะท้าน รู้สึกพรั่นพรึงขวัญเสีย
การโจมตีน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เจียงผิงอันกลับทำลายมันได้ง่ายๆ
คนผู้นี้แข็งแกร่งเพียงไหนกัน?
โหดฉิบหาย! เนตรมารสร้างสัตว์ประหลาดขึ้นมาแล้วตนหนึ่ง!
เจียงผิงอันจ้องมองบุตรมารอย่างเย็นชา “ดูเหมือนเจ้าจะไร้ลูกไม้โจมตีอื่นแล้ว เช่นนั้นก็ตายได้แล้ว”
ร่างของเจียงผิงอันแปรเปลี่ยนสู่อัสนี ไหวกายมาตรงหน้าบุตรมาร
ม่านตาของบุตรมารหดตัว
คนผู้นี้แข็งแกร่งสุดขั้ว เขาสู้ด้วยตรง ๆ มิได้ ต้องถอยเท่านั้น!
บุตรมารใช้อำนาจมืด ตั้งใจใช้มันสะกดปราณมารในตัวเจียงผิงอัน
แต่บุตรมารก็ต้องรู้สึกเหลือเชื่อเมื่อเจียงผิงอันหาได้มีผลกระทบไม่!
“เป็นไปไม่ได้! เจ้าใช้ปราณมารอยู่แท้ ๆ จะไม่ถูกอำนาจมืดของเลือดบริสุทธิ์กระทบได้อย่างไร!”
เว้นแต่… เจียงผิงอันก็มีสายเลือดมารสวรรค์บริสุทธิ์เช่นกัน!
บุตรมารตกใจยิ่ง มันไม่มีเวลาให้มัวคิด ยกมือขึ้นรับการโจมตีของเจียงผิงอัน ใช้พลังของอีกฝ่ายช่วยส่งตัวถอยออกมา
ความคิดของบุตรมารนั้นดียิ่ง แต่เขาประเมินความแข็งแกร่งของเจียงผิงอันต ่าเกินไป
เจียงผิงอันออกหมัดหนึ่งออกไป ห
