ประการที่สอง คิดจะเดินทางข้ามระนาบเทวโลกไหนเลยเป็นเรื่องราวอันง่ายดาย? ความเสี่ยงย่อมมีไม่มากก็น้อย!
หากด่านพลังฝึกปรืออ่อนด้อยเกินไป ยังต่างอะไรจากปลาบนเขียงให้ผู้อื่นแล่สับ
ดังนั้นจนถึงวันนี้ เขาจึงไม่มีความคิดจะเดินทางออกจากหลิงหลัวเทียนไปไหนเลย แม้จะบรรลุถึงยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดแล้วก็ตาม
“เมื่อ 3 วันก่อนมีคนมาหาข้า…”
ได้ยินคำถามของต้วนหลิงเทียน หลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็ตอบกลับมาว่า “และคนที่มาหาข้าพอรู้ว่าข้ายังไม่บรรลุถึงขุนนางอมตะ มันก็ถามข้าว่าสามารถติดต่อเจ้าได้หรือไม่ เพราะมันรู้ว่าข้ากับเจ้าได้อันดับ 1 กับ 2 ของแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำสาขาคฤหาสน์เฉวียนโยว”
“จากนั้นพอข้าถามมันว่ามาหาข้าทำไม แล้วคิดจะติดต่อเจ้าทำไม มันก็บอกว่าเพราะอยากให้พวกเราไปยังอวี้หวงเทียน…”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นกล่าว
“แล้วเจ้านั่นมันเป็นใครมาจากไหนกัน? มันบอกให้ข้ากับเจ้าไปอวี้หวงเทียน? แล้วพวกเราก็ต้องไปกับมันงั้นเหรอ ที่นั่นมีอะไรสำคัญกันแน่?”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวถามตรงๆ เพราะเขารู้ว่าตัวตนอย่างหลิงเจวี๋ยอวิ๋นคงไม่คิดสนใจแน่นอน หากไม่ใช่อะไรที่สำคัญและล้ำค่าจริงๆ!
