ในฐานะที่มันเป็นถึงผู้อาวุโสใหญ่นิกายอมตะเป้าผู่ หวังเชียนจ้านย่อมรู้ดีว่าสถานที่พักบ่มเพาะพลังของซุนเหลียงเผิง ประมุขนิกายอมตะเป้าผู่นั้น มีมาตรการป้องกันแน่นหนาขนาดไหน ต้องทราบด้วยว่านั่นคือสถานที่พักของประมุขนิกายทุกรุ่น! ค่ายกลป้อกันไม่ทราบพัฒนาและเพิ่มเสริมไปกี่ชั้นต่อกี่ชั้น จนเป็นดั่งปราการไร้ทลายไปแล้ว!!
อันที่จริงไม่ต้องกล่าวถึงค่ายกลป้องกันใดๆด้วยซ้ำ อาศัยด่านพลังฝึกปรือของซุนเหลียงเผิง กระทั่งมันย่างเข้าใกล้ที่พัก ซุนเหลียงเผิงก็คงค้นพบได้แต่แรก
“ต้วนหลิงเทียน…เก่งจริงเจ้าก็หดหัวอยู่ในนั้นให้ได้ตลอดชีวิตเถอะ…ขอแค่ข้าสบโอกาสเหมาะๆ ข้าจะฆ่าเจ้าให้ตายคามือ!!”
หวังเชียนจ้านมองไปยังคฤหาสน์ที่พักซุนเหลียงเผิงที่ห่างออกไปไม่ไกลเท่าไหร่ ด้วยสายตาเปี่ยมโทสะ เพลิงแค้นลุกโชนไปทั่วร่าง จิตสังหารแผ่ซ่านออกมาอย่างไม่คิดจะกักเก็บ แลดูดุร้ายราวกระหายเลือดเนื้อผู้คน
“หืม?”
ตั้งแต่ที่เดินทางมาถึงเขตคฤหาสน์ที่พักของซุนเหลียงเผิง ต้วนหลิงเทียนก็จับสัมผัสได้แต่แรกว่ามีคนกำลังเพ่งเล็งมาที่เขาด้วยความอาฆาต พอหันมองไป ก็พบว่าปรากฏร่างหนึ่งยืนอยู่บนยอดเขาไม่ไกล
“เจ้านั่น…”
ลูกตาต้วนหลิงเทียนหดเล็กลงโดยพลัน
“เป็นผู้อาวุโสใหญ่นั่นล่ะ…”
เสียงซุนเหลียงเผิงดังขึ้นอย่างประจววบเหมาะ “มันติดตามพวกเรามาตั้งแต่แรกแล้ว…แน่นอนว่าทำเพื่อจับตาดูเจ้าโดยเฉพาะ”
