เป็นประมุขนิกายอมตะเป้าผู่ ซุนเหลียงเผิง
“ต้วนหลิงเทียนเจ้า…เจ้าบาดเจ็บสาหัสนัก!”
พอเห็นบาดแผลเหวอะหวะทั่วร่างต้วนหลิงเทียน กระทั่งบางจุดยังลึกจนเห็นอวัยวะภายในไม่เว้นกระดูก สีหน้าซุนเหลียงเผิงก็เปลี่ยนไปไม่น้อย จากนั้นก็ถามออกมาอย่างไม่รู้ตัวว่า “แล้วนักฆ่ากะโหลกเลือดเล่า…”
“ตรงนั้น…”
ต้วนหลิงเทียนเงยหน้าไปยังทิศทางหนึ่ง ซึ่งตรงนั้นปรากฏร่างแหลกเหลวจากการร่วงตกจากที่สูงของนักฆ่ากะโหลกเลือดนอนตายจมแอ่งเลือดคาวคลุ้งอยู่…
ซุนเหลียงเผิงโรยตัวลงมายืนบนพื้น จากนั้นก็เดินไปดูศพของนักฆ่ากะโหลกเลือดทันที
พอเห็นว่าเป็นศพของนักฆ่ากะโหลกเลือดจริงๆ ซุนเหลียงเผิงก็ตกตะลึงอึ้งไปโดยสมบูรณ์ “นิ…นี่คือนักฆ่ากะโหลกเลือด?”
“มัน…ถูกต้วนหลิงเทียนฆ่าตายงั้นหรือ!?”
ในขณะที่ซุนเหลืองเผิงฟื้นสติจากความตกใจ ก็พอดีกับต้วนหลิงเทียนที่ใช้พลังเก็บของจากร่างไร้วิญญาณของนักฆ่ากะโหลกเลือดมาได้ในที่สุด
“นี่นับเป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่ข้าเห็นอุปกรณ์อมตะประเภทศาสตราที่มีลักษณ์เป็นเส้นไหมแบบนี้…แม้มันจะดูบอบบาง แต่หากไปอยู่ในมือของผู้ใช้กฏแห่งทองหรือกฏแห่งลมจะเป็นอะไรที่น่ากลัวมาก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพึมพำขณะตรวจสอบอาวุธที่นักฆ่ากะโหลกเลือดใช้
ก่อนหน้านี้ยามนักฆ่ากะโหลกเลือดลงมือ เส้นไหมสีเงินนี่มันแหวกฝ่าอากาศมารวดเร็วเหลือเกิน ความว่างเปล่าเสมือนถูกมันตัดผ่าได้อย่างง่ายดาย
ฟุ่บ!
