พอเสียงของซุนเหลียงเผิงดังจบคำ สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็จมลงทันที “ใช้ได้แค่ 2 ครั้งเท่านั้น…และตอนนี้ข้าก็กำลังใช้ครั้งสุดท้ายอยู่”
เขาไม่คิดจะบอกซุนเหลียงเผิงว่าอุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลืองที่เขามียังสามารถใช้ได้อีกครั้งหนึ่ง เพราะใครจะไปรู้ว่าซุนเหลียงเผิงจะถูกความโลภเข้าครอบงำหรือไม่?
นี่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะอุปกรณ์อมตะจอมราชันประเภทสิ้นเปลืองมันยั่วยวนใจเกินไป กระทั่งผู้นำขุมกำลังระดับ 7 อย่างซุนเหลียงเผิงก็ยากจะห้ามใจได้ไหว!
เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งนี้ก็เสมือนทำให้ซุนเหลียงเผิงมีโอกาสถือครองพลังเซียนอมตะต้นกำเนิดทั้งพลังวิญญาณขอบเขตจอมราชันอมตะได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง
“ต้วนหลิงเทียนเจ้าฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว…เจ้าสมควรปรึกษาข้าเรื่องนี้แต่แรก ข้าย่อมสามารถซ่อนตัวลอบคุ้มครองเจ้าอย่างลับๆได้ อย่างไรเสียนักฆ่าจากองค์กรกะโหลกเลือดที่ถูกส่งมาฆ่าเจ้า ก็ไม่น่าจะมีด่านพลังสูงมากนัก หากข้าลอบติดตามเจ้าไปมันไม่อาจตรวจพบได้ด้วยซ้ำ!”
ซุนเหลียงเผิงได้แต่คลี่ยิ้มออกมาอย่างขื่นขม เพราะมันรู้สึกว่าครั้งนี้ต้วนหลิงเทียนฟุ่มเฟือยเกินไปแล้วจริงๆ ถึงกับใช้อุปกรณ์อมตะจอมราชันสิ้นเปลืองที่ใช้ได้ 2 ครั้งเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น การใช้ครั้งนี้ยังเป็นครั้งสุดท้ายอีก!
