WSSTH ตอนที่ 3,057 : มันถูกข้าฆ่าตาย
ณ นิกายอมตะเป้าผู่ ภายใต้เขตปกครองของคฤหาสน์เฉวียนโยว
ภายในหุบเขาอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง เจิ้งหงอี้กับหวังหงนั่งอยู่บนโต๊ะหินอ่อนตัวเดียวกัน เฝ้ารอให้นักฆ่าขององค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดติดต่อกลับมา
“ไฉนถึงได้ช้านักเล่า?”
หวังหงขมวดคิ้วกล่าวบ่น “ด้วยพลังฝีมือของมัน คิดฆ่าต้วนหลิงเทียนสมควรเป็นเรื่องราวอันง่ายดาย ป่านนี้ก็น่าจะส่งข่าวกลับมาแล้วไม่ใช่รึไง?”
“ข้าก็ว่างั้น”
เจิ้งหงอี้เองก็รู้สึกว่านักฆ่าของกะโหลกเลือดช้าแปลกๆ “มันคงไม่สงสัยรายงานที่ข้าส่งไปหรอกนะ คงไม่คิดรอดูเพื่อตรวจสอบว่าไม่มีใครไปกับต้วนหลิงเทียนอะไรทำนองนั้น?”
“ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”
หวังหงกล่าว
“เจ้าก็ลองส่งข้อความถามมันดูสิ”
หวังหงแนะ
เจิ้งหงอี้ก็พยักหน้าเห็นด้วย
แต่ครู่ต่อมา หวังหงที่รอให้เจิ้งหงอี้ติดต่อนักฆ่าของกะโหลกเลือด นางก็พบว่าอยู่ๆใบหน้าเจิ้งหงอี้พลันชะงักค้าง แถมสีหน้าแววตายังเปลี่ยนไปกะทันหัน
“เกิดอะไรขึ้น?”
หวังหงขมวดคิ้ว ในใจเริ่มบังเกิดสังหรณ์อัปมงคลประการหนึ่ง
“มัน…มันตายแล้ว!”
เติ้งหงอี้กล่าวตอบเสียงสั่น ร่างมันก็เริ่มสั่นไปเบาๆ ลูกตาหดเล็กลงแทบปิด ราวกับได้พบอะไรบางอย่างที่น่ากลัวสยดสยอง
“ว่าอะไร!?”
ในขณะที่หวังหงกำลังตกใจกับคำพูดของเจิ้งหงอี้ นางก็เหินว่าเจิ้งหงอี้สะบัดมือเบาๆ จากนั้นก็ปรากฏเศษซากลูกแก้ววิญญาณกองอยู่ในฝ่ามือ