‘กล่าวได้ว่า…คนที่จะจ้างวานองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดมาฆ่าข้าได้ สมควรเป็นคนของนิกายอมตะเป้าผู่’
ทันทีที่คิดถึงจุดนี้ ในใจต้วนหลิงเทียนก็ปรากฏร่างคนผู้หนึ่งผุดขึ้น เป็นเจิ้งหงอี้ ศิษย์สายตรงลำดับที่ 3 ของซุนเหลียงเผิงประมุขนิกายอมตะเป้าผู่ ที่เขาได้พบเจอตั้งแต่วันแรกที่มาถึงนิกายอมตะเป้าผู่
‘ฟังจากที่พวกศิษย์ฝ่ายในคุยกันวันแรก ดูเหมือนหากข้าไม่ปรากฏตัวขึ้น ตำแหน่งศิษย์ที่แท้จริงคนที่ 10 นี้อาจจะเป็นของเจิ้งหงอี้นั่น’
‘และตอนที่ข้าเห็นหน้ามันครั้งแรก ก็เห็นได้ชัดว่าเจ้านั่นมันอิจฉาริษยาเผยความจงเกลียดจงชังข้าชัดเจน…หรือจะเป็นมันที่ลงทุนจ้างนักฆ่าขององค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดมาฆ่าข้า?’
‘ก็แค่…อย่างมันไปติดต่อกับองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดได้ยังไง แถมเอาคุณสมบัติอะไรไปจ้างวานอีกฝ่าย?’
ขณะเหินร่างกลับนิกายอมตะเป้าผู่ ต้วนหลิงเทียนก็ครุ่นคิดไปเรื่อย ‘ช่างเถอะ ไว้ไปถึงนิกายลองให้ประมุขดูของในแหวนนักฆ่าดู…หากเป็นฝีมือเจิ้งหงอี้จริง และมีของที่มันจ่ายมัดจำไว้ ไม่แน่ประมุขอาจจำได้’
ถึงแม้เจิ้งหงอี้จะเป็นศิษย์สายตรงลำดับที่ 3 ของซุนเหลียงเผิง แต่เขาได้ยินมาว่าในบรรดาศิษย์สายตรงของซุนเหลียงเผิง เจิ้งหงอี้ก็มีพลังฝีมือแค่ปานกลางเท่านั้น
ศิษย์สายตรง 2 คนแรกของซุนเหลียงเผิง ล้วนเป็นศิษย์ที่แท้จริงทั้งคู่ และพรสวรรค์ของทั้งคู่ก็เหนือกว่าเจิ้งหงอี้มาก
