เป็นสตรีในชุดสีทองนางหนึ่ง ใบหน้ากระจ่างใสบริเวณแก้มยังขึ้นสีชมพูระเรื่อน่ามอง หากแต่แลดูก็รู้ว่านางไม่ได้แต่งหน้าทาปากอันใด เรียกว่างดงามน่าดูตามธรรมชาติ ไปอยู่ที่ใดรอบกายก็คล้ายจะหมองลงถนัดตา
นอกจากนี้นางยังสูงราวๆหนึ่งหมี่เจ็ดห้า เรียกว่าสูงกว่าสตรีทั่วไปไม่น้อยแถมรูปร่างยังผอมเพรียวอีกด้วย
(175 ซม.)
“มากันแล้ว!”
ทันใดนั้นเองคล้ายสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง สตรีแก้มอมชมพูที่ทำหน้าซังกะตาย ก็หันขวับไปจับจ้องขอบฟ้าทางทิศเหนือด้วยยตาลุกวาวทันที
จากนั้นจุดดำเล็กๆ 2 จุดที่กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ด้วยความเร็วสูงก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
ฟุ่บ! ฟุ่บ!
หลังจากนั้นไม่นานนัก จุดดำเล็กๆ 2 จุดที่ว่า ขยายใหญ่พอให้เห็นว่าเป็นร่างคนสองคน
“เสี่ยวไป๋! เสี่ยวเฮย!”
เมื่อเห็นร่างผู้มา สองแก้มอมชมพูที่เผยความเบื่อหน่ายก่อนหน้า ก็ปรากฏรอยยิ้มสดใสคลี่กางขึ้นมาทันที ขณะเดียวกันร่างสูงเพรียวยังพุ่งเข้าไปหาผู้มาเร็วไว ท่าทางคึกคักอักโขนัก
“ไม่เจอกันนานเลยเสี่ยวจิน เจ้าสวยขึ้นจนข้าจำแทบไม่ได้แล้ว…”
สตรีชุดขาวยิ้มทัก
“โอย~ เสี่ยวไป๋อ่าอย่าชมข้าเลย เจ้าสวยกว่าข้าอีก…ข้าล่ะไม่รู้จริงๆว่าเจ้าที่เป็นพี่น้องกับเสี่ยวเฮยหน้าตาดีถึงขนาดนี้ แต่ไฉนเสี่ยวเฮยถึงได้อัปลักษณ์นักนะ”
ขณะกล่าว สตรีชุดทองก็กลอกตามองไปทางชายหนุ่มชุดดำข้างๆสตรีชุดขาวที่กำลังเหลือบมองมาที่นางเช่นกัน
