ตั้งแต่กลับมาจากหอตำรา ต้วนหลิงเทียนก็อาศัยอยู่ในลานเล็กๆของตัวเองตลอดไม่ไปไหน ตอนนี้เขาก็นั่งอยยู่บนเตียงน้ำแข็งวิเศษอมตะเหินในห้อง
เขาไม่ได้บ่มเพาะพลัง หากแต่คิดจะให้เพลิงเทพโกลาหลช่วยเหลือเขาให้เข้าใจความหมายแห่งไฟก่อน
ต้วนหลิงเทียนยังคงจำสิ่งที่เพลิงเทพโกลาหลพูดวันนั้นได้
“หากเจ้าได้รับวรยุทธ์อมตะหรือเวทย์พลังระดับราชาธาตุไฟมา ภายในเวลา 3 ชั่วโมง ข้าจะช่วยให้เจ้าเข้าใจความลึกซึ้ง ความหมายแห่งไฟ!”
ตอนที่เพลิงเทพโกลาหลพูดประโยคนี้ เขายังสัมผัสได้ถึงความมั่นใจอันเต็มเปี่ยมในน้ำเสียงของอีกฝ่าย
ด้วยเหตุนี้ต้วนหลิงเทียนจึงตั้งหน้าตั้งตารอดูชมนัก!
ว่าเพลิงเทพโกลาหลจะสามารถช่วยให้เขาเข้าใจความลึกซึ้ง ความหมายแห่งไฟ ได้ในเวลาแค่ 3 ชั่วโมงจริงๆเหรอ?
จากนั้นในขั้นตอนทำความเข้าใจความหมายแห่งไฟ เพลิงเทพโกลาหลก็ได้เอ่ยคำชี้แนะ และต้วนหลิงเทียนก็ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ปลายนิ้วบัดนี้ยังปรากฏเพลิงสีเทาลุกโชนขึ้นมา
แน่นอนว่าเขาจุดเพลิงขึ้นมา ไม่ได้คิดจะใช้มันหลอมปรุงโอสถแต่อย่างใด
จากนั้นพอเขาลองแผ่สำนึกเทวะไปยังเพลิงที่ปลายนิ้ว เขาก็รู้สึกว่าบัดนี้เพลิงสีเทาที่อยู่ปลายนิ้วก็คือตัวเพลิงเทพโกลาหลเอง ไม่ใช่แค่พลังของอีกฝ่ายเหมือนแต่ก่อน
