จุดประสงค์ก็คือมาหาวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังระดับราชาฝึกปรือที่ชั้นบนสุด
ถึงแม้ฟังดูอาจจะเหมือนโลภเกินกว่าจะกลืนได้หมด แต่เขาก็คิดจะเอาวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังทั้งหมดของนิกายอมตะเป้าผู่! ในเมื่อวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังระดับราชาทั้งหลายอยู่ในรูปแบบยันต์อมตะเก็บความทรงจำใช้ครั้งเดียวทิ้ง และมีให้เลือกมากมายแถมจะผลิตเมื่อไหร่ก็ได้ ไหนเลยเขาจะเกรงใจ?
‘คราวนี้ข้าจะเหมาวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังประจำนิกายอมตะเป้าผู่ไปให้เกลี้ยง…’
ต้วนหลิงเทียนครุ่นคิดด้วยใจตั้งมั่น ขณะก้าวอาดๆเข้าไปในหอตำรา
ขณะเดียวเขาก็บึ่งตรงไปยังชั้นบนสุดทันที
และเขาก็ถูกหยุดไว้ตามชั้นต่างๆ แน่นอนว่าเพียงแสดงป้ายศิษย์ที่แท้จริง เขาก็ผ่านมาได้ทันที
ในระหว่างกระบวนการดังกล่าว เหล่าผู้ที่คอยประจำตามชั้นต่างๆพอเห็นป้ายศิษย์ที่แท้จริงของเขา ต่างรู้ได้ทันทีว่าเขาเป็นใคร จึงพยายามทักทายเขาอย่างกระตือรือร้น
เรียกว่าหลังจากผ่านไปครึ่งเดือน เรื่องที่เขาได้กลายเป็นศิษย์ที่แท้จริงคนที่ 10 อันเป็นตำแหน่งที่ว่างอยู่ ก็ได้แพร่กระจายไปทั่วนิกายอมตะเป้าผู่แล้ว และเรื่องราวของเขาก็ถูกผู้คนรับทราบกันหมด
ตอนนี้ภายในนิกายอมตะเป้าผู่ เว้นเสียแต่ศิษย์ที่ปิดด่านบ่มเพาะมานาน กับศิษย์ที่ออกไปทำภารกิจนอกนิกาย แทบไม่มีใครที่ไม่เคยได้ยินเรื่องราวของเขา
“เจ้าคือต้วนหลิงเทียนรึ? ร้ายกาจ ร้ายกาจ!”
