อย่างไรก็ตามแม้หวังหงจะลอบลั่นวาจาในใจอย่างแน่วแน่ แต่สุดท้ายพอเจิ้งหงอี้มาหานางอีกครั้งหลังจากผ่านไป 1 เดือน นางก็ยังคงรับปากเรื่องจะช่วยเจิ้งหงอี้ออกผลึกอมตะครึ่งหนึ่งอยู่ดี
เป็นธรรมดาว่า กะโหลกเลือดย่อมไม่พิศมัยผลึกอมตะของทั้งคู่ เช่นนั้นทั้งคู่จึงได้แต่จ่ายเป็นสิ่งของที่มีมูลค่าทัดเทียมอย่างอุปกรณ์อมตะและสมบัติล้ำค่าอย่างอื่นให้กับกะโหลกเลือดเท่านั้น
หลังจากเจิ้งหงอี้กับหวังหงตกลงเรื่องใครจะควักสิ่งใดออกมาจ่ายเป็นค่าจ้างแล้วเสร็จ มันก็เริ่มทำการติดต่อลูกชายนอกสมรสของ 1 ใน 3 ผู้นำองค์กรกะโหลกเลือดทันที
“นายน้อยเฉิน ข้าคือเจิ้งหงอี้จากนิกายอมตะเป้าผู่ในเขตคฤหาสน์เฉวียนโยว…พวกเราเคยเจอกันที่ป่าลี้ลับ ท่านจำได้หรือไม่ว่าท่านเคยบอกข้าไว้ ว่าท่านสามารถช่วยให้ข้าจ้างมือสังหารของกะโหลกเลือดฆ่าคนได้ 2 ครั้งโดยที่มิต้องมีผู้ใดค้ำประกัน ตอนนี้ข้าอยากใช้โอกาสที่ว่าสักครั้ง”
นั่นคือเนื้อหาที่ส่งผ่านยันต์อมตะสื่อสารทางวิญญาณที่เจิ้งหงอี้ติดต่ออีกฝ่ายไปเป็นครั้งแรก
และหลังส่งข้อความผ่านยันต์อมตะสื่อสารทางวิญญาณแล้ว เจิ้งหงอี้ก็ได้แต่รอให้อีกฝ่ายตอบกลับเท่านั้น
และราวๆ 1 เค่อต่อมา มันก็ได้รับคำตอบ
“ข้อมูลเบื้องต้นของเป้าหมาย”
คำตอบของอีกฝ่ายก็ช่างเรียบง่ายและตรงไปตรงมานัก
