“และตอนนี้เรื่องของต้วนหลิงเทียนที่พวกมันจะสืบพบ ก็มีแต่เรื่องที่ยังเป็นผู้ฝึกตนอิสระพึ่งเข้าร่วมนิกายอมตะเป้าผู่เราเท่านั้น ราคาจ้างวานฆ่ามันยังคงไม่มากมายอะไร สมควรอยู่ในขอบเขตที่เจ้ากับข้าจ่ายไหว…”
หลังส่งเสียงผ่านพลังกล่าวประโยคนี้จบคำ ร่างเจิ้งหงอี้ก็เหินจากไปทันที และฟังจากคำพูดของมันแล้ว คล้ายไม่กังวลเรื่องที่หวังหงจะปฏิเสธแม้แต่น้อย
“ฮึ! สารเลว!”
หลังเจิ้งหงอี้เหินร่างจากไป สีหน้าหวังหงก็มืดลงทันที
ดังที่เจิ้งหงอี้กล่าว ด้วยฐานะของนาง ย่อมไม่อาจยอมรับใครที่ไหนก็ไม่รู้ แต่อยู่ๆก็มานั่งตำแหน่งศิษย์ที่แท้จริงคนสุดท้ายตัดหน้านางไปหน้าตาเฉยแบบนี้!
ทว่านางยังคงไม่พอใจนัก ที่เจิ้งหงอี้มากล่าวชวนนางในลักษณะนี้ เพราะนางรู้สึกเสมือนอีกฝ่ายกำลังจูงจมูกของนางอยู่!
อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ไม่ทำให้นางหงุดหงิดเท่าเรื่องที่ต้วนหลิงเทียนจะมานั่งตำแหน่งศิษย์ที่แท้จริงคนที่ 10! ใจนางย่อมคิดอยากกำจัดต้วนหลิงเทียนให้พ้นทางโดยยเร็วที่สุด!!
‘ฮึ! เจิ้งหงอี้ ข้าไหนเลยจะให้เจ้ามาทำเป็นหยิ่งผยองลำพองต่อหน้าเจ้าได้…ข้าไม่มีวันเป็นฝ่ายติดต่อหาเจ้าก่อนหรอก อยากได้คำตอบเจ้าก็ต้องติดต่อท่านย่าผู้นี้มาเอง!!’
‘อีกทั้งเรื่องที่เจ้าคิดจะให้ข้าช่วยจ่ายครึ่งหนึ่งเจ้าฝันไปเถอะ อย่างดีข้าก็ช่วยจ่ายแค่ 3 ส่วนเท่านั้น!’
หวังหงลอบกล่าวในใจอย่างลับๆ
