“หากเป็นเช่นนี้ เจ้าก็มิจำเป็นต้องมาหาข้าให้เสียเวลา ไฉนไม่ขอความช่วยเหลือจากลูกผู้นำอะไรนั่น ให้ฆ่าต้วนหลิงเทียนทิ้งตรงๆ”
หวังหงกล่าว
“ก็นะ…เจ้าเองก็น่าจะเคยได้ยินมาแล้วว่าต่อให้เป็นมือสังหารระดับต่ำสุดขององค์กรกะโหลกเลือด แต่ก็เป็นถึงราชาอมตะ 1 ต้นกำเนิด! ถึงแม้ข้าจะขอให้ลูกชายนอกสมรสรองผู้นำองค์กรกะโหลกเลือดออกภารกิจสังหารฆ่าคนให้ข้าได้ครั้งหนึ่ง…แต่ข้าก็ยังต้องจ่ายค่าจ้างอยู่ดี”
“และเจ้าเองก็คงเดาได้ว่าค่าจ้างมือสังหารขอบเขตราชาอมตะ 1 ต้นกำเนิดมันไม่ใช่น้อยๆ ข้าเองก็มีทรัพย์สินจำกัด คงยากจะจ่ายได้ไหว…”
เจิ้งหงอี้กล่าวถึงจุดนี้ก็ไม่พูดอะไรต่อ เพียงมองสบตาหวังหงเขม็ง
“ที่เจ้ามาหาข้า เพราะคิดให้ข้าช่วยจ่าย?”
หวังหงกล่าวเย้ย
“ไม่ผิด”
เจิ้งหงอี้พยักหน้า
“เจ้าคิดว่าข้าจะร่วมกระโดดลงหลุมนี้ไปกับเจ้ารึ? เจ้าอยากฆ่าต้วนหลิงเทียนนั่นมันก็เรื่องของเจ้า มายุ่งอะไรกับข้า”
หวังหงยังคงกล่าวเย้ยหยันออกมาไม่หยุด สีหน้าแววตาที่ใช้มองเจิ้งหงอี้ ก็ทำราวกับกำลังมองตัวโง่งม
“เจ้าต้องกระโดดลงมาแน่…”
