“ข้าสามารถทานรับความเจ็ปวดขณะแยกวิญญาณของจากกระบี่ที่เป็นดั่งร่างกายของข้าได้ ไฉนข้ายังต้องกลัวความเจ็บปวดเล็กน้อยเพียงเท่านี้”
เสียงหวงเอ้อยยังคงเย็นชาไม่แปรเปลี่ยน แต่ครานี้กลับเปี่ยมล้นไปความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยวน่าเกรงขาม!
ในขณะเดียวกันกับที่ต้วนหลิงเทียนกระทำตามคำชี้นำของเพลิงเทพโกลาหลเพื่อเร่งกระวนการผสานวิญญาณหวงเอ้อลงกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยน…
ศิษย์สายตรงของประมุขนิกายอมตะเป้าผู่คนที่ 3 เจิ้งหงอี้ หลังพายอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดทั้งหลายไปลงทะเบียนแล้วเสร็จ มันก็พาทุกคนไปยังหุบเขาที่พักสำหรับศิษย์ฝ่ายในทันที
“นั่นศิษย์พี่หงอี้!”
“กลุ่มคนที่เหินตามหลังศิษย์พี่เจิ้งหงอี้มา ล้วนแล้วแต่เป็นยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดทั้งสิ้น!”
“สมควรเป็นคนที่ท่านรองประมุขจางพากลับมาจากทะเลสาบอวิ๋นเยียนเป็นแน่…นี่คือเหล่ายอดเซียนอมตะที่โดดเด่นในบรรดายอดเซียนอมตะทั้งเขตปกครองคฤหาสน์เฉวียนโยว พวกมันกล่าวไปก็สบายไม่น้อย แรกเข้านิกายก็ได้เป็นศิษย์ฝ่ายในทันที”
“หึ! พวกมันเริ่มต้นได้เปรียบกว่าผู้อื่นเขาแล้วอย่างไร หากศักยภาพพรสวรรค์ของพวกมันอ่อนด้อย สุดท้ายก็ไม่พ้นถูกขับออกจากศิษย์ฝ่ายในอยู่ดี”
… …
เจิ้งหงอี้พาผู้คนกลับมาแบบนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของเหล่าศิษย์มากมายทันที และที่ดึงดูดความสนใจของเหล่าศิษย์ฝ่ายในก็คือกลุ่มยอดเซียนอมตะด้านหลังนั่นเอง
“ศิษย์พี่หงอี้!”
