ศิษย์ฝ่ายในคนหนึ่งวูบร่างมาหยุดเบื้องหน้าในชั่วพริบตา และดูท่าทีแล้วมันท่าทางจะสนิทสนมกับเจิ้งหงอี้ไม่น้อย “เมื่อครู่ท่านประมุขพึ่งมาที่นี่ด้วย”
“ท่านอาจารย์หรือ?”
เจิ้งหงอี้ขมวดคิ้วเบาๆ เอ่ยถามออกไปด้วยสงสัย “ท่านมาคนเดียวหรือไม่?”
“เปล่า ท่านประมุขมาพร้อมกับชายหนุ่มชุดม่วงคนหนึ่ง นอกจากนั้นข้าได้ยินมาว่าดูเหมือนท่านประมุขจะแต่งตั้งให้ชายหนุ่มชุดม่วงผู้นั้นเป็นศิษย์ที่แท้จริง และเป็นท่านประมุขมาส่งมันถึงลานที่ยังว่างอยู่ด้วยตัวเอง”
ศิษย์ฝ่ายในที่มากล่าวรายงาน
“อืม ข้ารู้แล้ว”
เจิงหงอี้พยักหน้ารับรู้ แม้ในใจมันจะบังเกิดความไม่พอใจมากแค่ไหน แต่มันก็รู้ดีว่าสิ่งที่อาจารย์ของมันตัดสินใจไปแล้ว คงยากที่มันจะไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้
ตราบใดที่มันกล้าฝ่าฝืนคำพูดหรือไม่เชื่อฟัง เกรงว่าอาจารย์ของมันเพียงแต่จะขับไล่มันออกไปจากสถานะศิษย์สายตรง เผลอๆมันอาจจะถูกขับไล่ออกจากนิกายอมตะเป้าผู่ ข้อหาฝ่าฝืนคำสั่งประมุข!
“ศิษย์พี่หงอี้ เจ้าหนูนั่นมันเป็นใครกัน อยู่ดีๆไฉนมันถึงมาตัดหน้าชิงตำแหน่งศิษย์ที่แท้จริงไปจากท่านได้เล่า…หากไม่ใช่เพราะมัน ตำแหน่งศิษย์ที่แท้จริงนั่นไม่พ้นต้องตกเป็นนของท่านแน่!”
เมื่อเห็นว่าสีหน้าท่าทีเจิ้งหงอี้ยังแลดูสงบ ศิษย์ฝ่ายในที่มารายงานก็อดไม่ได้ที่จะงุนงง ไม่ใช่ว่าศิษย์พี่ที่ลอยอยู่เบื้องหน้ามันคนนี้ สมควรโมโหเป็นฟืนเป็นไฟหรอกหรือไร?
