อีกทั้งแค่ไปยังคลังสมบัติครั้งเดียว ก็วิเคราะห์ได้วว่าคลังสมบัตินิกายอมตะเป้าผู่ของมันไม่ได้ตั้งอยู่ที่นี่จริงๆ แต่สมควรตั้งอยู่ที่อื่นที่ไกลออกไป เห็นชัดว่าต้วนหลิงเทียนไม่ได้ตื่นเต้นกับสมบัติอะไรจริงๆ เพราะอีกฝ่ายมีสติแจ่มใสพิจารณาเรื่องราวรอบๆได้อย่างกระจ่าง
ตัวตนเช่นนี้ยังเป็นผู้ฝึกตนอิสระได้เหรอ?
กระทั่งอัจฉริยะที่เป็นผู้สืบทอดของจอมราชันอมตะสวรรค์ใต้ของพวกมัน ก็เกรงว่าคงไม่อาจทำได้ดีไปกว่านี้ใช่ไหม?
เผลอๆยังทำได้ไม่เท่าต้วนหลิงเทียนด้วยซ้ำ?
“ประมุขนิกาย ข้าเป็นผู้ฝึกตนอิสระจริงๆ…ยิ่งไปกว่านั้นข้าที่คิดเข้าสู่คฤหาสน์เฉวียนโยวในนามนิกายอมตะเป้าผู่ ต่อให้ข้ามีความเป็นมาอะไรจริงๆ สำหรับนิกายอมตะเป้าผู่มันแตกต่างกันที่ใด?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถาม
“ก็จริงของเจ้า…”
พอได้ยินต้วนหลิงเทียนเอ่ยย้ำเรื่องผู้ฝึกตนอิสระออกมา จังหวะนี้ในใจของซุนเหลียงเผิงประมุขนิกายอมตะเป้าผู่ก็อดไม่ได้ที่จะหวั่นไหวไปอีกรอบ…
หรือต้วนหลิงเทียนจะเป็นผู้ฝึกตนอิสระจริงๆ?
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพอนึกถึงประโยคท้ายที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวซุนเหลียงเผิงก็เลิกคิดให้วุ่นวาย
ก็อย่างที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวไว้ ไม่ว่าจะผู้ฝึกตนอิสระก็ดีมีความเป็นมายิ่งใหญ่ก็ดี สำหรับนิกายอมตะเป้าผู่แล้วมันก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันจริงๆ
หลังออกจากช่องทางใต้ดินอันลึกลับซับซ้อนประหนึ่งเขาวงกต ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็ได้เห็นแสงสว่างอีกครั้ง
