นามนี้เขาได้ยินปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินเล่าให้ฟังแต่แรก จึงรู้ว่าอีกฝ่ายมาพยายามตีซี้จนเขารำคาญที่หุบเขากาลเวลา แต่หลังจากที่รู้ว่าในหุบเขากาลเวลาไร้สมบัติที่ต้องช่วงชิง อีกฝ่ายก็เลิกสนใจเขาทันที
‘เท่าที่ดู ท่าทางนางจะจดจำข้าไม่ได้แม้แต่น้อย…’
หลังหันไปมองสบตามู่หรงเซี่ยวเซี่ยวปราดเดียว จากสายตาที่นางมองส่งมา ต้วนหลิงเทียนก็บอกได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเสมือนพึ่งเคยเห็นเขาเป็นครั้งแรก และจดจำเขาไม่ได้เลย
“เอาล่ะ คนที่กลับออกมาจากแดนลับสวรรค์ใต้โบราณทั้งหลาย ขอให้พวกเจ้ากลับไปรวมตัวกับขุมกำลังของพวกเจ้าเสีย”
เสียงของจ่างซุนฉงฉี 1 ในคนของ 3 นิกาย 2 ตระกูลดังขึ้นอีกครั้ง ต้วนหลิงเทียนที่ลอยอยู่ข้างๆหวงเจียเชาก็เหินร่างออกจากบริเวณหน้าทางเขาแดนสวรรค์ใต้โบราณทันที
ต่อมาต้วนหลิงเทียนกับหวงเจียเชาก็กลับมารวมกลุ่มกับพวกหูหลินอี้และคนอื่นๆของประเทศฝูชิวอีกครั้ง
ด้านหลิงเจวี๋ยอวิ๋นก็ย้อนกลับไปรวมกลุ่มกับคนของประเทศตงหมิง
“ต้วนหลิงเทียน ขอแสดงความยินดีด้วย”
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนกลับมาพร้อมอันดับ 2 หูหลินอี้ก็คลี่ยิ้มหน้าบานต้อนรับต้วนหลิงเทียนอย่างกระตือรือร้น ท่าทางของมันคล้ายลืมเลือนการตายของลูกชายที่โดดเด่นที่สุดไปหมดสิ้น กระทั่งยังแลดูดีใจจนออกนอกหน้า
“และเจียเชา…เจ้าเองก็ไม่เลวเลยทีเดียวที่สามารถติดอยู่ใน 100 อันดับแรกได้”
