ึ่งจะค้นพบว่าต้วนหลิงเทียนยังมีอายุไม่ถึงร้อยปี
ด้วยเหตุนี้มันจึงไม่คิดว่าต้วนหลิงเทียยนจะร้ายกาจอะไรมากมาย เพราะในประวัติศาสตร์ของเขตปกครองคฤหาสน์เฉวียนโยว อัจฉริยะที่อายุไม่ถึงร้อย ที่แข็งแกร่งที่สุดในตำนานอย่างดีก็มีพลังทัดเทียมกับมันเท่านั้น
“อายุไม่ถึงร้อย?”
ชายหนุ่ม 1 ใน 3 คนที่ออกจากโถงภายหลังได้แผ่สำนึกเทวะออกมาทันที ไม่นานมันก็พบว่าอายุต้วนหลิงเทียนยังไม่ถึงร้อยปีจริงๆ “อายุมันยังไม่ถึงร้อยปีจริงๆ…”
“เฮ่ย นี่พวกเจ้าปอดแหกเกินไปหรือไม่? อาศัยเด็กน้อยอายุไม่ถึงร้อยคนหนึ่งจำต้องหวาดกลัวถึงเพียงนี้?”
จากนั้นชายหนุ่มคนดังกล่าวก็หันไปกวาดตามองพวกเชวียจิงอวี่ทั้ง 5 พลางค่อนแคะออกมาอย่างดูแคลน
ทว่าเมื่อพวกเชวียจิงอวี่ถูกชายหนุ่มหันมากล่าวด้วยสีหน้าปรามาสดูแคลน ไม่เพียงแต่พวกมันจะไม่มีโมโหอะไร กลับกันยังหันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาทำราวกับมองตัวโง่งมแห่งยุค
พวกมันเองเมื่อครู่ยามประมือก็หยั่งวัดพลังฝีมือที่แท้จริงชายหนุ่มได้แล้ว อย่างดีก็แค่พอๆกับพวกมันเท่านั้น พึ่งจะเข้าใจความลึกซึ้งของกฏได้ประการเดียว
“ตกลง พวกเจ้าข้องใจสินะ?”
สายตาต้วนหลิงเทียนละออกจากร่างชายวัยกลางคนไปมองถามชายหนุ่มที่พึ่งพูด พลางยกยิ้มอย่างมีเลศนัย
“ไอ้หนู อย่าได้มาเสแสร้งวางมาดลึกลับอันใดกับข้าให้เสียเวลา ข้าหาได้หลงกลเจ้าไม่! หากเจ้าคิดจะฮุบเกราะอมตะระดับราชา 2 ตัวจริง เช่นนั้นก็เอาชนะข้าให้ได้เสียก่อน!”
เห็นรอย
