วี๋ยอวิ๋นก็หยีตามองจ้องต้วนหลิงเทียนเขม็ง “ว่าไปสถานการณ์เจ้ายังจะต่างอะไรกับข้า หรือพอออกไปด้านนอกแล้ว เจ้ากล้าควักกระบี่เทพระดับสูงนั่นออกมาใช้ต่อหน้าผู้อื่นง่ายๆ? เกิด 3 นิกาย 2 ตระกูลรู้ว่าเจ้ามีของดีในมือ ให้เจ้าร้ายกาจและมากพรสวรรค์แค่ไหน หากเจ้าไม่คายของออกไปก็คงอยู่ยาก สุดท้ายไม่พ้นพวกมันได้รวมหัวกันฆ่าเจ้าปล้นของแน่นอน”
“อีกทั้งหลังเข้ามาในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำ แม้ข้าจะเจออุปกรณ์อมตะระดับราชาประเภทศาสตราที่ผ่านการขัดเกลาหล่อเลี้ยงจากจอมราชันอมตะมาแล้ว แต่ข้าไม่เคยได้เกราะเลยสักชิ้น”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋น
“ก็นะ…”
หลังได้ฟังสถานการณ์ของหลิงเจวี๋ยอวิ๋น ต้วนหลิงเทียนก็เข้าใจได้ทันที
เหตุผลดังกล่าวของหลิงเจวี๋ยอวิ๋น คงไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาแล้ว
อย่างตัวเขาเอง หากไม่อาจรับประกันได้ว่าจะสามารถฆ่าศัตรูได้แน่นอน และไร้มือที่สามลอบจับตาดูอยู่ เขาก็ไม่กล้าควักกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนออกมาฆ่าคนแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้นหากมองตามสถานการณ์ตอนนี้ ถ้าไม่ตกลงกันก่อน แล้วเกิดต้องประมือกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นเพราะเรื่องชิงของกัน เกรงว่าโอกาสชนะของเขาคงน้อยนิดเต็มที เพราะอีกฝ่ายสมควรมีอุปกรณ์เทพ! และสมควรเป็นอุปกรณ์เทพที่มีจิตวิญญาณ!
จริงอยู่ที่เขายังมีโอกาสชนะ แต่ประเด็นคือเขาไม่คิดจะลงมือกับหลิงเจวี๋ยอวิ๋นเพราะแย่งชิงของแม้แต่น้อย
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องอื่นใดให้มาก เอาแค่หลิงเจวี๋ยอวิ๋นมอบจิตวิญญาณแรกกำเ
