ังห่างไกลนัก!
“ต้วนหลิงเทียน”
สุดท้ายก็เป็นชายชราคนหนึ่งที่ได้เห็นพลังของต้วนหลิงเทียน ออกตัวแทนทุกคน มันมองไปที่ต้วนหลิงเทียนพลางกล่าวออกมาเสียงดัง “พลังฝีมือของเจ้าพวกเราที่เหลือล้วนรับทราบดีแล้ว…เอาเช่นนี้เป็นไร เกราะอมตะระดับราชาทั้ง 3 ที่ได้รับการขัดเกลาหล่อเลี้ยงจากจอมราชันอมตะ เจ้าก็เลือกไปก่อนตัวหนึ่งเถอะ ส่วนอีก 2 ตัวที่เหลือให้พวกเรา 8 คนช่วงชิงกันเองดีหรือไม่?”
พอชายชราออกตัวกล่าวออกมาเช่นนี้ เว้นแต่ทั้ง 3 คนที่ไม่รู้ได้แต่ขมวดคิ้วย่นเป็นปม อีก 4 คนที่เหลือไม่เว้นเชวียจิงอวี่ ก็พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่แล้ว ต้วนหลิงเทียน เกราะอมตะระดับราชา 3 ตัวนี่ เจ้าเลือกไปก่อนเลย 1 ตัวเถอะ”
“ต้วนหลิงเทียน เชิญเจ้าเลือกก่อนเลย”
“ใช่ๆ อีก 2 ตัวที่เหลือพวกเราค่อยตัดสินกันเอง”
…
คนที่เหลือทั้ง 4 ไม่เว้นเชวียจิงอวี่เอ่ยออกมาเสียงดังฟังชัด
จังหวะนี้ ทั้ง 3 ที่พึ่งออกจากโถงมาภายหลังก็ตระหนักได้จากท่าทีของเชวียจิงอววี่และอีก 4 คนที่เหลือ ว่าต้วนหลิงเทียนนั้นไม่ธรรมดา “หรือ…เจ้าหนุ่มชุดม่วงคนนั้น จะเข้าใจความลึกซึ้งแห่งกฏ 2 ประการแล้ว?”
“อาจเป็นได้…หาไม่แล้วทั้ง 4 คนทีมีพลังทัดเทียมกับพวกเรา ไหนเลยจะยอมสละเกราะอมตะระดับราชาให้มันเลือกไปก่อนตึวนึงง่ายๆ? สุดท้ายนี่ก็เป็นเกราะอมตะระดับราชาที่ได้รับการขัดเกลาหล่อเลี้ยงจากจอมราชันอมตะ!”
“คนที่พวกมันหวาดกลัว ข้าเกรงว่าพวกเราเองก็คงไม่ใช่คู่มือ…เช่นนั้น