หากมันต้องการสักตัว ก็ให้มันไปก่อนเถอะ”
ไม่นานทั้ง 3 ก็เห็นพ้องต้องกันเหมือนคนอื่นๆ ตัดสินใจให้ต้วนหลิงเทียนเลือกเกราะอมตะไปก่อนตัวหนึ่ง
ครู่ต่อมาสายตาของทั้ง 8 ก็จับจ้องมองไปยังต้วนหลิงเทียนเขม็ง เฝ้ารอคำตอบของต้วนหลิงเทียนอย่างอดทน
ในสายตาของคน 3 คนที่พึ่งออกมาจากโถง ก็เชื่อว่าต้วนหลิงเทียนน่าจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้
ส่วนอีก 5 คนนั้นกังวลเล็กน้อย ด้วยกลัวว่าต้วนหลิงเทียนจะกลายเป็นสิงโตปากกว้าง เขมือบกลืนเกราะอมตะระดับราชาทั้ง 3 ในคำเดียว! ถึงตอนนั้นหากไม่ได้รับความร่วมมือจากทุกคน เกรงว่าพวกมันคงไม่อาจเอาชนะต้วนหลิงเทียนได้แน่!!
แน่นอนว่าต่อให้ทุกคนร่วมมือกัน เต็มที่ก็คงทำได้แค่สู้เสมอกับต้วนหลิงเทียน แต่คิดจะเอาชนะหรือเข่นฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตายนั้น พวกมันมองไม่เห็นความเป็นไปได้ดังกล่าวเลย
และที่สำคัญเลยก็คือ การร่วมมือที่ว่า…ต้องอยู่บนพื้นฐานที่พวกมันร่วมมือกันได้อย่างสนิทใจ โดยที่ไม่อาจระแวงอีกฝ่ายได้เลย! หาไม่แล้วพวกมันไม่พ้นต้องถูกต้วนหลิงเทียนไล่เก็บทีละคนๆจนตายยกก๊วนแน่!!
ในเมื่อหัวใจสำคัญของการกลุ้มรุมนี้อยู่ที่ความเชื่อใจ แต่ในเมื่อพวกมันไม่ว่าใครก็ล้วนทำเพื่อผลประโยชน์ ไหนเลยจะเชื่อใจและไว้วางใจผู้อื่นได้โดยสมบูรณ์!
หมายความว่าเรื่องให้ร่วมมือกันกำราบต้วนหลิงเทียน ก็ไม่เห็นทางเป็นไปได้เช่นกัน!
“หนึ่งตัวเหรอ?”
ภายใต้สายตาที่มองมาอย่างร้อนแรงของทั้ง 8 คน ต้วนหลิงเทียนก็ค่อยๆค